‘Wat een eer! Ik heb ontzettend veel zin om ook de komende vier jaar m’n schouders er onder te zetten.’ Op zijn enthousiaste toon riep ‘wethouderdennis’ het vorige week van de socials. Hij blijft wethouder. Maar géén wethouder Wonen.
Onze medewerker Cees Grimbergen volgt Dennis de Vries sinds juni 2022 op het belangrijkste thema van onze stad: het onbetaalbare wonen. Hij blikt terug op de wethouder die zijn gehoor vaak prikkelt met het zinnetje: ‘Durf te dromen’.
Vier jaar geleden beloofde Wethouder de Vries ‘excessen op de woningmarkt’ te zullen bestrijden.
Hippe kleren, strakke tatoeages, een enkele neuspiercing. Bijna altijd een volle glimlach. De voormalige onderwijzer uit Overvecht -het hart links- beet zijn tanden stuk op ambtenaren, projectontwikkelaars, corporatie-bobo’s, vastgoedboefjes en consultants. Het laatste jaar van zijn wethouderschap werd het bijten sabbelen.
De Vries gaat tot donderdag over het grootste thema in onze stad: de dolgedraaide woningmarkt. Door schaarste is wonen hét investeringsmodel geworden. Utrechters horen over huurprijzen van 3000 euro; voor een flat van 100 vierkante meter. Wethouder Wonen de Vries is op de hoogte van deze alledaagse praktijk in wijken als Cartesius en Merwede. Zoals hij weet van koopflats van bijna acht ton tot een miljoen. Én hij weet hoe koopkrachtige expats, hun werkgevers en rijkere Nederlanders deze bedragen neerleggen. Utrecht is een stad met een enorme aantrekkingskracht.
De woningschaarste trekt nog een categorie mensen aan: beleggers, makelaars, uitponders, flatjesmelkers, grondhandelaren. Sectoren met een Wall Street-mentaliteit. Ze trokken aan Dennis’ oog voorbij. Hij leerde hen kennen. En zweeg over wat hij aantrof.
Wat is de zichtbare oogst van Dennis’ wethouderschap?
Het aandeel sociale huurwoningen daalt.
Huur- en koopprijzen stijgen naar nieuwe recordhoogten.
De macht van buiten- en binnenlandse uitponders neemt toe.
Rijke woningcorporaties komen hun afspraken niet na.
Consultants krijgen meer invloed op de gemeentelijke woonbesluiten.
De gemeente is -nog steeds- de grootste grondspeculant.
Het zogeheten ‘middenhuurbeleid’ van Utrecht werkt niet.
De ‘opkoopbescherming’ laat handelaren in huurwoningen ongemoeid.
Leegstandsbestrijding blijkt niet effectief.
Het aantal geheime stukken en vergaderingen in het Woondossier neemt toe.
Te trots om toe te geven dat ie er geen snars van snapte
De invloed van de Wethouder Wonen is beperkt. Neem de uitpondproblematiek in Overvecht en op Kanaleneiland: honderden matige flats worden opgekocht om ze met forse winst aan woningzoekenden te slijten. De Vries kan het niet verbieden. Het eigendomsrecht weegt zwaar in ons land. Een eigenaar mag zijn/haar bezit met winst te verkopen.
Op andere extreem ingewikkeld gemaakte woononderwerpen had de wethouder wél het verschil kunnen maken. Betaalbare sociale huurwoningen is er een.
Maar daarvoor moest de voormalige onderwijzer zich verdiepen in ‘solvabiliteit’, ‘loan-to-value’, ‘DAEB/niet-DAEB’ en de ‘Interest Coverage Ratio’; geen begrippen uit het universum van een idealistische sociaal-democraat. De Vries was te trots om toe te geven dat ie er geen snars van snapte. En deed alsof het gesneden koek voor hem was.
Zo werden raadsvergaderingen over het woonthema onnavolgbare gedachtenwisselingen. Ze gaan het verstand van gemiddelde Utrechters verre te boven. Het jargon was niet om aan te horen. Na weer een spraakverwarring, waarin hij lange ambtelijke teksten van zijn medewerkers uitsprak, gaf een raadslid wat tegengas. Waarop De Vries met een open deur uit de moderne beleidsspeak afsloot: ‘We nemen het mee in de communicatie.’
Zo ging de onderwijsman, die zo bloemrijk en liefdevol over MBO-leerlingen kan verhalen, steeds meer bestuurstaal spreken. Je hoorde hem over ‘de landelijke uitrol’ en over ‘operationalisering van beleid’. Waarna zijn gehoor ‘reguliere reportagelijnen in Kuu twee’ en ‘het verpakken van afspraken rondom netto groei’ kreeg voorgeschoteld.
‘We gaan vooral zitten op de uitvoering’
Hoe kijkt Dennis de Vries terug op zijn wethouderschap?
In een Nuk-interview in februari 2024 zag ik zijn onconventionele aanpak. En raakte gecharmeerd van de hyperactieve spraakwaterval. Die zich nauwelijks iets aantrok van zijn batterij communicatiemedewerkers.
Wat kwam er van zijn voornemens en idealen in het woonthema terecht? Ik doe een interviewverzoek. Hij appt: ‘Voor mij is dit geen moment voor een afscheidsinterview. Mijn collega-wethouder Matthijs Sienot pakt het Wonen-stokje van mij over. Ik kan me voorstellen dat je hem benadert voor een vervolg.’
En in Dennis’ jargon: ‘De komende periode gaan we vooral zitten op de uitvoering. Dat betekent dat veel van de afspraken en beleid van de afgelopen vier jaar zal worden doorgezet.’
In welke subcultuur opereerde de wethouder Wonen de afgelopen collegeperiode?
Commerciële partijen hebben, net als Woonprotest Utrecht en andere huurdersgroepen, het recht de lokale politiek te beïnvloeden.
Consultancybureaus als Ortec Finance nestelden zich in het hart van de Utrechtse democratie. De gemeente Utrecht betaalt vorstelijke bedragen aan deze adviesbedrijven die korte lijnen hebben met de vastgoedsector. Ook wetenschappers van de Universiteit Utrecht en de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur (NSOB) laten zich voor commerciële prijzen door de gemeente inhuren.
Al deze consultants hebben korte lijnen met ambtenaren en -via hen- met wethouders.
Dennis de Vries is een van hen. Lees in ons woondossier over de rol van consultancybureaus.
Hij -en zijn GroenLinks-collega op grondzaken Linda Voortman- kregen in het College B&W een inkijk in hoe hun eigen ambtenaren de stem van vastgoedpartijen spraken.
Het prikkelde Dennis en Linda niet Utrechtse burgers te informeren over hoe private partijen met de gemeente samenwerken.
Residenties in gebouw Nicoya richting 1 miljoen
Dennis de Vries wist de stad niet te bevrijden van de vastgoedboefjes. Wat je verwacht als je het coalitie-akkoord van 2022 leest. De Wooncrisis zal worden aangepakt, is het verhaal. ‘Betaalbaar wonen’ is het eerste, tweede en derde grote doel. Met zinnen als: ‘Het grote tekort aan betaalbare woningen vergroot de ongelijkheid tussen mensen.’ En: ‘Daarom grijpen we als overheid in bij excessen op de woningmarkt.’
Wie deze week door de hippe verkoopwebsites van Cartesius en het Defensieterrein (Merwedekanaalzone) manoeuvreert, leest over maisonnettes en hypermoderne stadswoningen in Nosara, Cobana, Coco en Costa. Je vindt er ‘een thuis dat met je meebeweegt’: een driekamer-flat voor 717.000 euro. Toch liever een residentie in gebouw Nicoya? Richting een miljoen.
In project Grow, Merwedekanaalzone, zijn penthouses van 1,1 miljoen beschikbaar.
‘Ik heb een stip aan de horizon’
Dennis de Vries als beginnend wethouder: ‘Ik heb een stip aan de horizon, waar ik naar toe wil werken. Die stip is: Als betaalbaar wonen een grondrecht is, dan móét je dat organiseren.’
Dennis de Vries ‘organiseerde het betaalbare wonen’ niet.
Hoe hij dat had kunnen doen?
-Door zijn belofte ‘We grijpen als overheid in bij excessen op de woningmarkt’ na te komen. De wethouder maakte het speculanten en hedgefondsen niet lastig. Vanwege dat al genoemde eigendomsrecht.
-Door zich te verzetten tegen collega-wethouder Voortman van GroenLinks toen zij vorig jaar de grondprijzennota door de raad loodste. De gemeente Utrecht blijft de grootste grondspeculant in eigen stad. En is daarmee de aanjager van onbetaalbaar wonen.
-Door op te treden tegen woningcorporaties als Woonin en Portaal die heimelijk en op grote schaal sociale huurwoningen liberaliseren en uitverkopen.
-Door zijn belofte van minder geheime stukken en minder geheime raadsvergaderingen waar te maken.
Hij bedriegt PvdA-kiezers en de Utrechtse bevolking
Een scène uit Dennis’ wethouderschap, eind oktober in café Op Roose, aan het AmsterdamRijnkanaal, Kanaleneiland.
In Dennis’ gezelschap topmensen van woningcorporaties, raadsleden, ambtenaren. Hij heeft het naar zijn zin, glas bubbels in de hand. Woonprotest Utrecht en onafhankelijke huurdersgroepen zijn niet uitgenodigd.
Die dag bedriegt wethouder de Vries de PvdA-kiezers en de Utrechtse bevolking door met één handtekening het verbod op de verkoop van sociale huurwoningen -speerpunt van het stadsbestuur- op te heffen. Hij en de corporaties geven het de naam ‘Volkshuisvestelijk Akkoord’. In het akkoord geen letter over bijna 4000 sociale huurwoningen die de Utrechtse corporaties -tegen de afspraak- verzuimden te bouwen.
Schaamte over deze reuzen-ommezwaai? Het deert Dennis de Vries niet. Sterker, lachend proost hij met corporatie-bobo’s en collega-wethouders op het akkoord.
Feestelijk op de foto gaan hoort bij de huisvestingswereld. Een woningoplevering, de presentatie van een plan, eerste steenlegging, ondertekening van prestatie-afspraken? Steevast feliciteren betrokkenen elkaar en zichzelf op de socials en in persberichten. Het maakt de felicitatiekloof zichtbaar. Geen verpleegkundige, leraar of politieman verschijnt wekelijks -glaasje bubbels in de hand- op de socials om zichzelf, de stad, de burgers en patiënten met de werkzaamheden te feliciteren .
Het werkt in bestuurlijke lagen anders.
Hartverwarmende hartenbreker
Dennis de Vries verwarmt de harten van wie hij ontmoet. Rock-‘n’-roll-uitstraling. Kort voor de raadsverkiezingen logeerde hij een week bij stadgenoten. Elke nacht een ander bed. Van de daklozenopvang in De Stadsbrug tot de caravan van Pet van de Luitgaarden aan de Croeselaan. ‘Wat een intense en onvergetelijke week was dit! Oprecht een van de meest bijzondere ervaringen van mijn wethouderschap’, schreef hij op Instagram.
Soms breek hij harten.
Dennis de Vries was de afgelopen collegeperiode ook wijkwethouder Noordwest. En blijft dat komende vier jaar. Vorige week op Insta: ‘Zin om daar het wijkwethouderschap op te pakken en lekker de wijk in te gaan.‘
Postmoderne Dennis lijkt zijn reputatie belangrijker te vinden dan wie hij echt is.
Het blijkt uit de zaak van kopers van sociale huurwoningen aan de Petemoederslaan, wijk Noordwest, Ondiep, langs het spoor. Zij voelen zich misleid door corporatie Woonin. Die verkocht slecht onderhouden huurwoningen aan woningzoekenden en vulde de VvE-kas als mede-eigenaar onvoldoende. De kopers hangt nu, mede vanwege een dakreparatie van twee miljoen, een schade van tienduizenden euro’s per woning boven het hoofd. De topman van Woonin, Henk Peter Kip, stelt zich in deze a-moreel en calculerend op: niet betalen vergroot het eigen vermogen van Woonin.
De prille eigenaar-bewoners overwogen dat ‘wethouderDennis’ hier iets tegen zou kunnen ondernemen. De gemeente had Woonin immers toestemming gegeven voor de verkoop van de huurwoningen. Ze wilden de kwestie bij de wethouder aankaarten op het door hem geroemde wijkspreekuur Noordwest. De afspraak kwam afgelopen half jaar niet tot stand en de wethouder reageerde niet op een bericht van bewoners. Evenmin riep hij Woonin publiekelijk op het matje over deze misleiding. Niet verwonderlijk. Sinds het Volkshuisvestelijk Akkoord noemt wethouder de Vries corporatie Woonin consequent ‘onze partner’.
Er is één lichtpuntje.
In Leidsche Rijn zette de wethouder zich recent in voor de nieuwe wooncoöperatie Hommeldorp. De gemeente stelt een stukje grond ter beschikking en helpt toekomstige bewoners zo aan betaalbare huurwoningen. ‘Door samen te bouwen en wonen ontstaat een groot gemeenschapsgevoel én is de betaalbaarheid langdurig geborgd’, schreef de wethouder. Het klinkt oprecht.
Maar één wooncoöperatie -niet te verwarren met de commerciële wooncorporaties- kan vier jaar slecht beleid niet compenseren.
Eind 2024 vroeg de wethouder mij of ik zijn adviseur wilde worden. Daar zei ik ‘nee’ op. Als journalist geloofwaardige stukjes over de wooncrisis schrijven én de wethouder Wonen bedienen gaat niet samen.
Als ik nu -ongevraagd- één advies aan dit zondagskind in de lokale politiek mag geven, is het dit.
In de vier jaar van zijn wethouderschap maakte Dennis de Vries geen serieus punt van bestuurlijke integriteit. Mijn advies: Doe dat de komende vier jaar wel. Huur voor integriteitsbewaking geen consultant in. Doe het zelf.
En klap bij elke integriteitsschending uit de school. Wij van De Nuk staan klaar.
Een tweedelig interview met wethouder de Vries uit 2024 is hier en hier te lezen.
Mooi artikel weer, Cees Grimbergen. Mooi zoals een World Press Photo uit uit een oorlogsgebied mooi is. Dank ook voor het toevoegen van het woord ‘felicitatiekloof’ aan mijn woordenschat.
Wow. Hier wordt even genadeloos het verschil tussen Jan Schaeffer en Dennis de Vries vastgelegd. De socialist versus de praatjesmaker. Het zal niet voor niets zijn dat deze wethouder de veilige portefeuille onderwijs heeft gekregen.
Dennis de Vries leefde vier jaar in een parallel universum. Hij zag grote stappen, ik zag een stad waar mijn kinderen nog steeds geen woonruimte kunnen vinden. Voor ons geen reden voor bubbels.
Mooie plaatjes en mooie praatjes. Maar inhoudsloos en verantwoordelijkheden afschuiven. Huisjesmelkers waren niet welkom riep hij hard. De wet goed verhuurderschap was een paradepaardje. Maar zoals hij meldde : intimidatie van verhuurders is niet te handhaven en te bestrijden. Terwijl de 2e kamer een nieuwe wet aan neemt over intimidatie. Visieloos en slap. Opheffen Huurteam ook zoiets. Hij staat er nergens voor.
Mogen de andere wethouders ook langs deze meetlat? Lijkt me een heel zinvol democratisch instrument. Maar dan wel graag voor de verkiezingen.
De vraag is niet of één bestuurder heeft gefaald. De vraag is waarom de woningmarkt ondanks de inzet van gemeenten, woningcorporaties, marktpartijen en het Rijk nog steeds onvoldoende presteert.
Het artikel benoemt terecht een aantal hardnekkige problemen: hoge woonlasten, lange wachttijden en een tekort aan betaalbare woningen. Maar vervolgens worden deze problemen vrijwel volledig toegeschreven aan één wethouder. Dat is bestuurlijk en analytisch onvoldoende overtuigend. De woningmarkt wordt beïnvloed door een complex samenspel van landelijke regelgeving, rentestanden, bouwkosten, beschikbaarheid van locaties, stikstofproblematiek, netcongestie, fiscale prikkels, migratie en gemeentelijke keuzes. Geen enkele bestuurder heeft hierover volledige zeggenschap.
Datzelfde geldt voor de manier waarop in het artikel naar woningcorporaties wordt gekeken. Corporaties worden regelmatig neergezet als rijke organisaties die eenvoudig meer zouden kunnen bouwen of huren zouden kunnen verlagen. Daarmee wordt echter vooral gekeken naar de waarde van het bezit en veel minder naar de financiële en maatschappelijke context waarbinnen corporaties opereren.
Corporaties hebben inderdaad omvangrijke vastgoedportefeuilles. Tegelijkertijd zijn zij gehouden aan strikte financiële normen van de Autoriteit Woningcorporaties en het Waarborgfonds Sociale Woningbouw. Die normen bepalen hoeveel er geleend kan worden en welke investeringen verantwoord zijn. Vermogen op papier is niet hetzelfde als vrij beschikbare middelen. Bovendien moeten corporaties voortdurend afwegingen maken tussen nieuwbouw, renovatie, verduurzaming, leefbaarheid en betaalbaarheid.
De analyse van Grimbergen is daarom tamelijk eendimensionaal. Hij kijkt vooral naar uitkomsten die niet gewenst zijn en zoekt daar één verantwoordelijke partij bij. Daardoor blijven de onderliggende afwegingen en beperkingen buiten beeld. Bij corporaties leidt dat tot het beeld dat er vooral sprake is van onwil, terwijl de werkelijkheid veel vaker bestaat uit het maken van moeilijke keuzes onder financiële, juridische en ruimtelijke beperkingen.
Het debat over wonen wordt sterker als we ons minder richten op het aanwijzen van schuldigen en meer op de vraag welke maatregelen daadwerkelijk bijdragen aan meer betaalbare woningen. Uiteindelijk zijn woningzoekenden niet geholpen met een zoektocht naar wie verantwoordelijk is voor de wooncrisis, maar met een eerlijke analyse van de oorzaken en de oplossingen.
@Arjan. Het klopt dat een wethouder niet in zijn eentje de woningnood kan oplossen. Maar dat is geen reden om Dennis de Vries niet te boordelen op zijn daden tijdens de afgelopen vier jaar. Het is goed om de interviews met hem te lezen. (Ze staan onderaan het artikel) Daarin spreekt een wethouder die het verschil wil maken. Cees Grimbergen toont aan dat hij dat niet of nauwelijks heeft gedaan. Van een bestuurder mag je resultaten verwachten. Ook als de werkelijkheid weerbarstiger blijkt dan je dacht toen je akkoord ging met het wethouderschap. Want dat is uiteraard ook het probleem bij deze wethouder. Te naïef om zich te realiseren dat de stap van het schoollokaal naar het Stadskantoor zeker met dit dossier wel eens te groot kan zijn.
@C. Roncken. Dank je wel voor je reactie, stel ik op prijs. Mijn punt is niet dat ik Dennis de Vries een hand boven het hoofd wil houden, in zijn interviews vind ik hem inderdaad naïef en lijkt hij de complexiteit niet door te hebben. Ik waardeer zijn ambitie overigens wel. Mijn punt is dat we een bestuurder niet af kunnen afrekenen op resultaten als deze niet in zijn/haar mandaat liggen. Scherpe journalistiek zou hem deze spiegel eerder hebben voorgehouden en, vanuit het belang van de burgers, hebben bijgestuurd op zijn ambitie ipv achteraf concluderen dat het niet is gelukt. Dit artikel voegt voor mij niks positiefs toe aan een complex maar zeer urgent dossier met grote onderliggende vraagstukken die een totale sector (inclusief landelijke, regionale en gemeentelijke politiek).
Pracht stuk van Cees met een mooie analyse van deze wethouder die terecht van wonen wordt afgehaald. Maar wel op een ander domein nu mag blijven dromen.
En naast over de wethouder zegt dit wat over de ambtelijke organisatie die ook geen grip op wonen krijgt.
Een mooi inzicht in relatie wethouder, ambtenaren en inwoners kun je hier zien:
https://www.rtvutrecht.nl/tv/aflevering/docu/RTVU_3800374_20241214200000
Helemaal eens met Arjan.
Dit is afrekenjournalistiek. Prima hoor, en helemaal eens met Cees, maar waar was DeNuk als kritische luis in de pels tijdens de afgelopen 4 jaar?
Journalistiek als vierder macht functioneert voor geen meter
Goed om hem heel kritisch te blijven volgen. Aan de andere kant: ga er maar aan staan. Wellicht heb je gewoon wel 8 jaar nodig om echt iets te bereiken.
@sjaak. Kennelijk leest u De Nuk nog niet zo lang. We verwijzen naar ons woondossier waarmee De Nuk al jaren een kritische luis in de pels is. (zie hieronder) Het lijkt ons reden genoeg om uw mening te herzien. Wat vindt u?
https://denuk.nl/tag/wonen/
Goh,
Heeft Dennis Cees toch nog als adviseur gekregen. En voor een prikkie…
Ben benieuwd of hij echt in deze spiegel durft te kijken.
Integer zijn\worden is één, transparant integer zijn de echte opgave.
Goed stuk weer!
Cees slaat met liefde zouden ze in een aantal oude Utrechtse wijken zeggen.
@Rutger:
dankjewel voor de link over de geplande ‘uitrol’ van de gemeentelijke/ambtelijke ideeën voor inrichting en beheer van ca. 24 ha bij Zuilen. ‘Uitrol’, dat is het toch eigenlijk?
Wat geeft de film/docu een goed inzicht in de macht en manipulatie door de ambtelijke projectgroep en in de mooipraat van wethouder Voortman en van ambtenaren.
Een verdrietig makende docu.
Het is/was agrarische grond met toch eigenlijk een soort van cultureel-historische waarden, en met de natuurwaarden, het geheel in bijpassend beheer! Er is/was hier toch geen sprake van schadelijke, grootschalige veehouderij die niet past …?
En dan is er de ene stadse burger die misplaatst wat roept over raaigras; de wethouder over toegankelijkheid van percelen, dus verparking ervan en over ‘biodiversiteit’!? (ja, dat vermag zoveel, als je dat maar noemt); de -ingehuurde of ambtelijke- projectleider die schermt met ‘opdracht’ en democratisch besloten ‘visiedocument’;
de goedwillende bewoners die de betekenis van visies hebben gemist … .
De bewoners krijgen het om de oren, dat ze eisers zijn en hun zin niet krijgen, want dat is geen participatie hè.
En wat een sympathieke boer en zijn partner op de boerderij, zo buiten spel gezet. Het land zelf en het landschap, hoe hadden die een stem? Alleen via de boer en via de bewoners?
Dennis wordt terecht door Cees vilein gefileerd. En hij heeft alle kans gehad om op wonen het verschil te maken. Maakt niet uit dat hij er kort zit, in vier jaar moet je met je ambtenaren het verschil kunnen maken.
En dat is gewoon niet gelukt, dom want op denuk stond er genoeg in het dossier te lezen. Dus gewogen en te licht bevonden, raar dat je dan wel met een troostprijs binnenboord gehouden wordt.
Of misschien kan Pro geen goede bestuurders leveren die grip op het apparaat krijgen, of is er geen grip meer op deze vierde macht te krijgen?
Grote dank Cees Grimbergen weer voor dit artikel! Al jaren mijn waardering voor je kritische reactie op politici Wonen en Ruimtelijke Ordening van Utrecht. Top!
Als geboren en getogen in Utrecht zie ik al járen hoe mijn stad verschrikkelijk naïef bestuurd wordt door politieke partijen op tal van zeer belangrijke punten. Vooral dankzij hr. Elsinga, een landelijke D66-er, die vond dat bestuurders niet meer uit de betreffende gemeente hoefde te komen om die stad te besturen!!! Ze mochten overal vandaan komen!
Een messteek voor de inwoners van een stad. Géén directe beleving meer of belangrijke geschiedenis met die stad.
4 Jaar studentje in Utrecht is echt niet voldoende hoor om te voelen hoe mijn stad in elkaar zit en wat inwoners graag willen. Daarom kreeg Utrecht vooral véél Amsterdamse Groen-Links bestuurders, die niets met onze Utrechtse beleving hadden en in de Utrechtse beleving véél jaren achter liepen. En dat is een feit! En ik weet waarover ik praat!
Het niveau bestuurders, met alle respect hoor, nu een MBO-onderwijzer die wordt door een politieke partij op een voor de gemeenschap van die stad op zeer belangrijke onderwerpen gezet! Voor mij en véle véle Utrechters is dat onbegrijpelijk! Wat is het positieve resultaat voor de Utrechtse gemeenschap na 4 jaar??
Bij voorbeeld voor senioren? (knarrenhofjes!?) Niets of nauwelijks iets!!!
Eens werden onder andere Utrechtse bestuurders Ruimtelijke Ordening, Wonen door een ambtenaar van een dienst verweten dat zij niets begrepen van de Vastgoedjongens! Dat ze niet zo naïef moesten zijn!
En zie na ongeveer 45!, jaar is er in die Utrechtse politiek nog niets veranderd en vooral weinig geleerd. Voor mij zegt dat vooral véél over het niveau van bestuurders in de lokale politiek. Maar het zegt mij ook héél véél over de kiezers op de partijen, die het beleid hebben bepaald en verantwoordelijk zijn daarvan, van de afgelopen 10! jaar.
@Arjan.Helemaal mee eens, volkshuisvesting is ingewikkeld. Maar dat rechtvaardigt niet, dat deze PRO wethouder liegt en bedriegt en zijn achterban aantoonbaar (voor zover mogelijk) jarenlang met valse beloftes het bos instuurt. Deze partij heeft steeds de mond vol van verplegers, politiemensen en leraren, die ook in de stad moeten kunnen wonen. Het artikel van Grimbergen is alleen al verhelderend en nodig, omdat het glashelder aantoont dat de wethouder, lees het bestuur manipulerend communiceert. Alleen maar eenzijdig en onjuist zenden, nooit relevante cijfers leveren en zich verantwoorden naar de burger. Weten we bijvoorbeeld hoeveel sociale woningen er in de Dennis – periode zijn beloofd, gebouwd en gesloopt. Dat verantwoorden gaat namelijk verder dan in de raad zijn. Begin met te laten zien wat je doet. Waar is bijvoorbeeld het Dashboard Wonen, waar ik eerder over schreef. De verplegers, enz zien dan in een oogopslag de staat van wonen in de stad en of ze echt een kans gaan maken.Waar is de bestuurder, die bereid is echt transparant en met alle belanghebbenden te communiceren. Niet alleen met boekjes van echte bestuurders als Dales en Schaeffer ( we kunnen ze zo citeren) op de foto, maar ze ook internaliseren in je bestuurderschap. Dus onverbloemd het debat aangaan, te beginnen met die groep, die al anderhalf jaar wacht, feiten en dus ook dilemma’s bij hun naam noemen, gevraagd en ongevraagd (ook buiten de raad) laten zien waar je mee bezig bent. Niet alleen Voor maar ook Met Uuuu. En natuurlijk vòòr 1 september het Dashboard Wonen. Meten is weten.
Waarom haakt deze wethouder, zo begaan met wonen in Utrecht, af voor een tweede termijn? Zou hij het met Cees Grimbergen eens zijn?
Dank aan Cees Grimbergen voor opnieuw een scherp en verhelderend overzicht van een politiek systeem wat ruimte biedt aan vies spelende, gewetenloze bestuurders en wat aan alle kanten faalt tov. de belangen, het welzijn en de welvaart van inwoners.
Het systeem werkt mi. de verkeerde kant op.
De misselijke oogst van ellende die de Vries op zijn CV plakt, bieden hem ongetwijfeld wel lucratieve carrière kansen bij partijen die baat hebben bij die dubieuze lijst van schade en schande. Er zijn meer wethouders die ongehinderd door enige gene hun prioriteiten verlegden van community naar commercie, in ruil voor opmerkelijke opvolgende carrière sprongen..
Figuren die zich laten lenen, wil je weren op politieke posities. Toch vermoed ik dat hij niet de enige is met deze aanleg..
@Emile, beter kan je het niet zeggen! Complimenten.
Gister kreeg ik het rapport van mijn, groep 6 basisschool, kleindochter te zien, en eerlijk, totaal onbegrijpelijk, maar ze is kennelijk wel lief en braaf,
Het “rapport” dat Cees over Dennis schrijft is glashelder, prutswerk, maar hij is wel braaf en lief, soms.
Daarnaast een volkomen gratis advies aan alle komende wethouders op wonen, en alle toekomstige adviseurs van de gemeente.
En @Arjan: “In gelul kun je niet wonen”.
Het is een goede Utrechtse traditie om kritisch en open te zijn over bestuurders.
Een goede analyse lijkt me, maar er worden helaas ook wat mening aspecten doorheen gemengd.
Zoals Huisjes melders bijvoorbeeld. Ongeveer 75% van alle particulieren die huizen verhuren hebben maar 1 of 2 panden. Deze houden zich aan de wet en proberen juist de huurders goed te bedienen. Deze hebben jarenlang gespaard om een woning extra te realiseren door splitsing of optoppen of bestaande oude woning op geknapt. Om rijk van te worden ? Nee.. maar om bijvoorbeeld als kleine ondernemer een pensioen te realiseren omdat ze nooit zelf in loondienst hebben gemerkt. Altijd worden de excessen benadrukt ! Er is geen wethouder ooit die kan beloven dat deze er nooit meer zullen zijn. Zelf ben ik kleine ondernemer en heb ik veel geïnvesteerd om bedrijfs ruimte te verbouwen tot 2 extra woningen in de wijk. Ik mis in de media dankbaarheid. Ik heb letterlijk mijn steentje bij gedragen in minder woning nood met mijn eigen geld dat ik ook had kunnen verteren. En zo gezorgd bovendien dat ik geen uitkering nu behoef van de overheid. Door de nieuwe wetten wordt de verhuur onmogelijk in feite. Buiten de snelle woz waarde steigingen en onderhoudswerkzaamheden kosten, punten systeem worden de huurinkomsten te laag omdat er ook nog eens 30 % inkomsten belasting op de huur wordt geheven. Dus verkopen is de enige optie. Geen particulier haalt het in zijn hoofd om zijn privé geld nog te investeren in het realiseren van extra woningen. Gevolg : meer druk op de woningmarkt, hogere prijzen.
Of er appartementen verkocht worden van 1,5 miljoen is juist erg goed omdat deze een bijdrage kunnen leveren aan ook betaalbare huur / koop woningen nieuwbouw. Bij Merwede hebben diverse ( buitenlandse )speculanten grof geld verdient dankzij de ondeskundige gemeente. Dure consultants buros hadden dergelijk ondeskundig handelen wellicht kunnen voorkomen…
Woning markt is een zeer complex dynamisch systeem. Bijna iedereen die daar een ” analyse ” van maakt ziet het te eenzijdig vanuit eigen gewenste optiek.
Je moet het maar willen om als “sociaaldemocratische” wethouder te bivakkeren in de zakken van de directie van woonin, portaal en de vastgoedmannen.
Hulde aan jou Cees voor dit artikel. Het is werkelijk waar schandalig wat er in onze stad gebeurd. Zoals een oud gezegde luidt: ”Praatjes vullen geen gaatjes.”