Effe tekkele

De dikke lippen bus

In Utrecht reed vroeger een busje rond dat geestelijk gehandicapte kinderen ’s morgens naar een speciaal kinderdagverblijf vervoerde. Aan het einde van de dag werden die kinderen weer opgehaald en veilig en wel thuis afgeleverd.

Het busje werd in de volksmond ook wel “de dikke lippen bus” genoemd. Het ontleende zijn bijzondere naam aan het feit dat deze argeloze kinderen gedurende de rit vaak hun neus en mond tegen het raam drukten. Zodoende konden ze beter zien wat er zich buiten op straat afspeelde.

Als medeweggebruiker werd je attentie onwillekeurig getrokken door de passagiers van dit voertuig. Met name het beeld van hun tegen het raam geperste monden trok de aandacht. Of je dat nu wilde of niet, die vervormde dikke lippen werkten altijd op je lachspieren.

Heden ten dage is het onder bepaalde leden van het vrouwelijk geslacht usance om zich door een plastisch chirurg te laten helpen aan hun lippen. Ik bedoel in dit geval de lippen die deel uitmaken van de mond.

De bewuste vrouwen laten hun lippen opspuiten en het lijkt wel of het parool luidt: hoe dikker, hoe beter. 

Dit opspuiten leidt regelmatig tot lippen van buitensporige omvang. Ik heb exemplaren gezien welke bij mij direct het beeld opriepen van die vrouw is tegen “The Gongman” aangelopen. Je weet wel, die supergespierde halfnaakte man die aan het begin van de hoofdfilm met een enorme klopper op een grote gong ramt en daarmee de start van de voorstelling aankondigt. 

Lippen alsof onze slagwerker die vrouw vol op de mond heeft geraakt. Je ziet vrijwel altijd direct of een vrouw haar lippen heeft laten doen. Die lippen zien er vaak heel onnatuurlijk en koortsig uit. Ze geven het gelaat bovendien een nogal dommige expressie.

Waarom doen al die vrouwen dat eigenlijk? Ik heb het sterke vermoeden dat het doel van deze vrijwillige verminking is om er verleidelijker uit te zien. Het zal wel aan mijn verdorven geest liggen, maar als ik zo’n vrouw tegen het lijf loop, krijg ik de indruk dat zij mij met haar gezwollen lippen ergens op wil wijzen. Dat zij mij wil attenderen op het feit dat zij over nog zo’n setje lippen beschikt. Een onweerstaanbaar setje dat op dat moment nog veilig is opgeborgen in haar slipje. 

Die indruk wordt nog versterkt als zij op haar vlezige lippen bovendien een soort kleurloze gel heeft aangebracht. Een gel die haar lippen vochtig doen glanzen. Het einde lijkt zoek in deze selfies-maatschappij. Zelfs mensen die van nature zijn gezegend met een leuk bekkie, laten vergaande correcties toepassen op hun gelaat. Jonge meisjes leggen jarenlang geld opzij om zulke idiote ingrepen te bekostigen.

Het lijkt erop dat sommige plastisch chirurgen het ethisch niet meer zo nauw nemen. Dat er bij hen een houding is ontstaan van “U vraagt, wij draaien”.

Een mogelijk volgende stap in dit waanzinnige proces zou kunnen zijn dat de chirurgijn botweg gevraagd wordt de lippen niet alleen op te spuiten maar ze bovendien verticaal in het gezicht te planten.

Bert Plomp

Bert Plomp is geboren op nieuwjaarsdag 1948. Zijn ouders waren tijdens zijn geboorte beiden officier bij het Leger des Heils en hadden de leiding over de afdeling Utrecht. Vanuit het hoofdkwartier van deze organisatie, toen gevestigd aan de Lange Nieuwstraat, vangt Bert zijn turbulente leven aan.
Als 4-jarige kleuter banjert hij reeds in zijn uppie rond in het centrum van Utrecht en komt hij met zijn kop tussen de draaideur van hotel Smit.
Als teenager wordt hij eens onder politiebegeleiding naar de kapper gebracht.
Hem wordt de toegang tot de lessen op de Rijks HBS aan de Kruisstraat regelmatig geweigerd vanwege zijn te lange haren.
Op camping Het Grote Bos in Doorn is hij geen graag geziene gast: hij provoceert voortdurend de oubollige leiding en de aldaar gevestigde geloofsgemeenschap.
Bert moest in zijn jeugd zelf zien uit te vinden in welk opzicht meisjes verschilden van jongens. Een in de vuilnisbak van een hoogleraar “topografische menselijke anatomie” gevonden boekje met zwart-wit foto's van blote "atletisch gebouwde Germaanse meisjes" was daarbij zeer behulpzaam.
Vanaf zijn jongste jaren schopt deze ras Utrechter tegen alles wat op zijn pad komt en hem niet bevalt: het provoceren zit hem in het bloed.
Bert woont nu al bijna 20 jaar in Ierland. In het uiterste zuidwesten, op het schiereiland Dingle. Desondanks volgt hij met een arendsoog de ontwikkelingen in Nederland en in Utereg zijn stadsie.
Bert is actief in het financiële centrum van Londen. Daarnaast besteed hij veel tijd aan de opvang en verzorging van verwaarloosde ezeltjes en pony’s. In zijn vrije tijd doet hij veel aan sport en schrijft hij verhalen en columns.
Dit jaar zullen er twee boeken van hem verschijnen onder de titel “In een flits”. Het ene boek is een verhalenbundel, het andere een verzameling van zijn columns.

http://www.bookbertplomp.com/
https://www.facebook.com/groups/377554749281077/
albertplomp@gmail.com

5 reacties

Reageren
  1. Mooi verhaal weer Bert,ik snap het ook niet waarom zou je er zo onnatuurlijk uit willen zien?
    Toen ik die leeftijd had waren de tijden anders,maar ik loop nu tegen de zestig,en heb wat rimpels ja,so what?!?!

  2. Alleen de eenling ontleent zijn of haar status aan wat hij of zij presteert. Heilige huisjes bestaan niet ‘Bert’. Een Copy Cat Can schoppen ♠️
    Die holy houses zogegezegd dus X van XI hè III 🐝
    Goed en duidelijk stuk, iedereen eens✌🏻

  3. Weer heel herkenbaar 🙏
    Als je het nu zegt springen alle soorten over je heen: dat mag je niet zeggen

    Toen in de kop las, dacht ik ook dad het over een andere bus ging, oftewel het is een nieuwsgierige kop over de lippen..
    Ps.
    Maar die andere lippen doen ze ook zo heb ik begrepen van bepaalde niet nader te benoemen karakters 🤔
    Zit op het eiland waar je zit ook nog vorm van toerisme?

  4. Bert,
    Hier in Harmelen nemen we als altijd met plezier kennis van je erupties. Je filiaalhouder van de Breudijk loopt bijna naast z’n schoenen van trots. Hij loopt sowieso nogal beroerd, maar dit terzijde. We houden je in de gaten. Je hebt nu 2 van de 3 vrouwelijke openingen behandeld, what next?
    Willem en Cocky

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *