Effe tekkele

Rokend ten onder

Ik verlang echt terug naar de tijd dat er nog volop gerookt werd in de kroeg.
Het is niet omdat ik een verstokte roker ben. Roken doe ik immers al decennia niet meer.
Als je een paar uurtjes in de rokerige sfeer van een kroeg zit, hoef je echt niet bang te zijn dat je longkanker opsnuift.
Tegenwoordig hangt er in het café een schrale lucht. Een zurige lucht doorspekt met de stank van heimelijk gelaten scheten.
Het zou mij niet verbazen indien die lucht bij inademing slechter is voor de kroegganger dan die gemengd met een flinke portie rook. Met sigarettenrook of de zoete rook van een brandende pijp met Clan tabak. Slechts weinig mensen weten dat rook giftige darmgassen neutraliseert.
Vandaag de dag is iedere bezoeker ook zo ontzettend zichtbaar geworden in een kroeg. Waar de kroegtijger voorheen nog gehuld was in een soort mystieke zinnenprikkelende damp, is hij nu tot achter in het etablissement duidelijk waar te nemen.

In een van mijn favoriete kroegen “het Springhaver café”, tref je trouwens helemaal geen kroegtijgers meer aan

In een van mijn favoriete kroegen “het Springhaver café”, tref je trouwens helemaal geen kroegtijgers meer aan. Je ziet er geen zwaar rokende mannen meer die zich verzameld hebben rond een schaakbord. Mannen die met een sjekkie in de ene hand en een borrel in de andere, beide schakers verkeerde zetten proberen aan te praten.
Deze stamgasten hebben plaats gemaakt voor bezoekers die je voorheen voornamelijk in gelegenheden als Theehuis Rhijnauwen aantrof. Dames op leeftijd die tergend langzaam een potje groene thee naar binnen zitten te werken.
Vroeger kon je met je nieuwe vriendin ongezien ergens in een uithoek van de kroeg zitten vrijen. Je kon daar door haar ex vriend niet betrapt worden. Voorbij de bar was je namelijk door een rookgordijn volledig aan het zicht onttrokken.
Vanaf de straat kun je thans glashelder ontwaren wie zich in het dranklokaal ophoudt. Tot helemaal achter in de zaak. Tot aan het toilet zelfs.
Als je het schoeisel herkent, kun je zowaar zien wie er op het toilet zit.
Ziek word ik van die bemoeizucht van de overheid. In Den Haag moeten ze zich eens zorgen maken over de negatieve effecten op de volksgezondheid door een laks en bureaucratisch overheidsbeleid. Zoals onlangs die ellendige toeslagenaffaire bij de belastingdienst.
Laat die effecten eens grondig onderzoeken in plaats van zemelen over roken, drinken, eten en wat dies meer zij.
Roken is ongezond en het is goed dat je niet overal mag roken. Het is echter van de zotte dat je in geen enkele kroeg een sigaretje mag opsteken. Het moet mogelijk zijn om te kiezen tussen gelegenheden voor rokers en niet-rokers.
Het is natuurlijk wel lekker makkelijk als je simpelweg bepaalt dat je nergens meer mag roken.
Trouwens, het moment is nabij dat er zelfs in de open lucht, in je eigen huis of op je eigen grond een rookverbod komt.

Het zou nooit in me zijn opgekomen om mijn buren het rookgenot te ontzeggen

In Oog in Al had ik ooit aan weerszijden buren die rookten als een schoorsteen. Als mijn vrouw en ik op een zwoele zomeravond vroeg in bed doken, werd ons plezier vaak verstoord door de rook die van buiten via de open schuifpui naar binnendrong. Het zou echter nooit in me zijn opgekomen om daarom mijn buren het rookgenot te ontzeggen.
Overigens, in Oog in Al kwam de rook toch al van alle kanten op je af. Uitlaatgassen van het verkeersplein Oudenrijn, een stinkende walm van de sojafabriek en een indringende zoete koffielucht van Douwe Egberts.
Bij aanhoudende oostenwind kwam daar nog de bedorven lucht uit het Ruhrgebied bij.
Als tiener rookte ik er lustig op los. Bij sigarenboer Van den Akker in het Lodewijk Napoleonplantsoen, kocht ik alles wat maar wilde schroeien. Losse sigaretten van 10 cent per stuk. Veelal uit Egypte en wijde Arabische omtrek.
Deze gele sigaretten waren extra lang en dus voordeliger in het gebruik.
Ook rookte ik Franse blauwe Gauloises. Dan merkte je pas echt dat roken je gezondheid aantastte. Bij het inhaleren, voelde je dat je longblaasjes van ellende in elkaar klapten.

Website van Bert, zijn facebookpagina.  

Mailen kan naar: albertplomp@gmail.com.

Bert Plomp

5 reacties

Reageren
  1. cristo cassemis sigaretten die ovaal waren en die kwamen uit egypte, mijn ouders hadden een vivo (supermarkt) winkeltje op de lange Nieuwstraat 27, ze hadden altijd een slof Crist Cassemis in huis die was voor mevrouw Martin van Lange Nieuwstraat nr 7. Dat was de eigenaresse van een bontzaak, die ook Hofleverancier waren, hun zoon Hans Martin was jarenlang mijn vriend, ik speelde graag bij hun thuis want het was en is nog steeds een heel groot huis. Als je binnenkwam dan werd je aangekeken door een hele grote albatros die hing in de hal opgezet aan het plafond, dat beest had een spanwijdte van 2,5 m. links was de dames afdeling en rechts de heren afdeling, In de dames afdeling stond een grote bok waarop een dames zadel was vastgezet. Hier werd dan ook veel rijkleding getoond, dames zaten vroeger schrijlings op het zadel, rechts op de herenafdeling hadden ze kostuums voor vnl politici met steken het rook er naar bont en nog eens bont…boven op de kleermakerijafdeling grote tafels waar stof werd versneden, een was ook een kast waarin allemaal vossen staarten hingen, we hebben er 2 gepikt en die op een stok achter onze fiets gebonden…

  2. 35 jaar geleden mijn laatste Caballero of Mantano gerookt op 31 december. Junior vierde met zijn vriendjes het feestje elders en had een paar sigaretten uit mijn pakje meegenomen. Rond 24 00 uur waren ze op. De poging om een damessigaret te roken heb ik na 2 trekken gestopt en nimmer meer gerookt . Kroegen : eerder had ik jou gemaild over pissende studenten uit het raam van de buurtkroeg , echter het beste café was de Ritserbar in de stad .Daar tapte Bruno het beste biertje en je kreeg na je derde consumptie een bon . Tijdens de jaarbeurs echter vroeg hij aan zijn vaste klanten om vanwege de drukte, om het zelf even bij te houden . Evenals het afrekenen was dat een zaak van vertrouwen . Afspraken met vriendin of vrouw kon je daar maken zij werden door niemand lastig gevallen daar lette Bruno wel op. Later kwam er een ober in dienst
    duidelijk een type van de Herenliefde met een hoofdletter maar ook hij was geen probleem .
    En dat alles meer dan een halve eeuw geleden, daar kijk ik nog met plezier op terug.
    Bert die Ritserbar moet jij zeker kennen zij tapte Grolsch bier.

  3. Franse Gauloises, Bastos en Gitane. De favoriete merken als we in Frankrijk waren. Het had wel iets stoers om ze te roken. Maar ik durf het nu wel te zeggen: wat waren ze vies.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *