Zo’n anderhalf jaar geleden interviewde ik eigenaar Woen Phoeng en gastvrouw Jessie Lai van Nieuw China, het oudste Chinees-Indische restaurant in Utrecht. Het ene na het andere restaurant verdween, maar zij hielden stand tegen alle trends in.
Waar de meeste Chinezen een snackbar overnamen, dacht Woen nog niet aan stoppen. Trots vertelde hij dat zijn restaurant een cyclus volgde: ”Van het eerste restaurant waar mensen buiten de deur gingen eten, daarna af kwamen halen en thuis lieten bezorgen en nu komen de mensen weer hier eten in het restaurant.” Dat ze nog wel even door zouden gaan, leek duidelijk. Het loopt anders.
Want nu sluit Nieuw China in de BiIltstraat op 1 februari toch zijn deuren. Hoe is dat mogelijk? In hun restaurant tref ik Woen en zijn broer Alec. Woen vertelt dat het besluit is genomen omdat hun chef-koks beiden weggaan. Ze worden 67 en gaan met pensioen. “Het is moeilijk om aan nieuwe koks te komen. Laat staan aan een nieuwe chef. Wij hebben een specifieke keuken waar geen opleiding voor bestaat, je moet het op de werkvloer, hier in het restaurant leren. We mogen ook geen koks uit China laten komen. Eén van onze chefs werkt hier al 44 jaar.”
‘Mensen vragen zich vertwijfeld af waar ze nu naartoe moeten’
Woen is 63 en zijn broer Alec wordt in januari 66 en ze besloten om te stoppen. “De reacties van onze klanten hadden we niet verwacht. Het lijkt wel alsof iemand komt te overlijden. Mensen vragen zich vertwijfeld af waar ze nu naartoe moeten.” Woen zal even moeten wennen van 60 uur per week werken naar niets doen. Hij wil niet meer in de horeca werken, maar een zaak parttime administratief ondersteunen dat lijkt hem wel een optie.
Rob Kwist(71) zit tijdens mijn bezoek in het restaurant. Hij komt al jaren iedere week vanuit De Bilt naar Nieuw China gefietst. “In De Bilt hebben we wel een Chinees restaurant, maar het echte ‘Indische’ eten zoals Nasi Koening en Gado-Gado, kan ik alleen maar hier krijgen. Het is het eten dat ik leerde kennen van de Indische oma van onze buren in Utrecht. Ik ga ze erg missen”
Jessie heeft geen idee wat ze na Nieuw China gaat doen
Klanten gaan niet alleen het eten missen maar zeker ook Jessie Lai, het goedlachse visitekaartje van Nieuw-China. Zij staat zes dagen per week in de zaak en achter de afhaalbalie. Zij kent de klanten bij naam, weet precies wat ze bestellen en kent hun speciale wensen: Ook als je een half jaar niet in de zaak bent geweest herinnert ze zich de bestelling nog precies. Talrijk zijn de kaartjes en bedankjes die zij krijgt voor haar hartelijkheid en advies. Maar het bedankbriefje dat zij kreeg van een Texaan, die in Utrecht op vakantie was, zal zij altijd bij zich dragen. Voor haar is de sluiting ook een domper, zij werkt al jaren in de zaak, zonder een dag te verzaken. ”Ik behandel mijn klanten zoals ik zelf ook behandeld wil worden.” Jessie heeft geen idee wat ze na Nieuw China gaat doen, “misschien dat er iets anders in de horeca op mijn pad komt. Ik ga maar solliciteren.”
Aan goede referenties zal het Jessie niet ontbreken.
Top Chinees