Gaat de traditionele bruine kroeg, voor velen toch hun tweede huiskamer, uit het straatbeeld verdwijnen? Het hippe, strakke café of koffietentje rukt ook in Utrecht op, vaak ten koste van de ‘oude’ drinkgelegenheden. Maar is dat erg en eigenlijk toch niet meer dan een verandering in de tijdgeest? En…wanneer is een kroeg een bruine kroeg.
Daarover spraken we zaterdag in de video podcast Herrie in de Slachtstraat met Niek Veerman, eigenaar, gastheer én barman van het aloude Café Van Wegen, Ton van den Berg, schrijver van het boek ‘Verdwenen horeca in Utrecht’ en tot voor kort zelf cafébaas, het GroenLinks-PvdA-raadslid Romi Leever, die de bruine kroeg wil redden, en schrijver/journalist Rob van Scheers, liefhebber en geregeld bezoeker van bruine cafés. Het gesprek stond onder leiding van Harry van Dam.
Kijk de uitzending hieronder terug.
Of beluister de podcast:
Hieronder een samenvatting van onze laatste uitzending. Deze ging over eenzaamheid onder jongeren.
Toch blij dat De Nuk iets met mijn bericht gedaan heeft dat er een relatie is tussen eenzaamheid bij jongeren (het vorige Herrie) en het verdwijnen van en minder bezoeken van de kroeg.
Romi Leever voerde campagne voor zichzelf over dit onderwerp, maar als je haar vraagt ‘hoe dan’ op haar socials, standaard geen antwoord. Behalve dat dit een (aankomend) politica niet zo mooi staat, nog maar eens de vraag: hoe dan. De gemeente mag café’s niet gaan subsidiëren, of steunen op wat voor manier dan ook. Althans, dat lijkt mij. Ik zie ook niet graag de bruine kroegen verdwijnen, maar de vraag ernaar is ook bepalend voor het bestaansrecht voor iets. En trouwens, kroegen als Willem Slok, De Vingerhoed, Domkop, Jan de Winter, Derat, Morgenster etc doen het toch best heel aardig?
Inderdaad Jeroen, de Rat en Morgenster beveel ik aan.
Typisch GroenLinks-PvdA: denken dat de overheid zich overal mee moet bemoeien. Denk aan hun pleidooi voor het Broodje Mario. Als een café het niet bolwerkt is dat meestal vervelend maar daar zal een reden voor zijn. Het leven is niet altijd leuk.
Willem Slok was een bruine kroeg.
De Buik schreef er vorige maand nog een mooi artikel over. https://www.debuik.nl/utrecht/top-10/18x-de-bruinste-bruine-kroegen-in-de-utrechtse-binnenstad
Genoten van deze uitzending. Leuke mensen aan tafel, goede verhalen. En ja , die Irish Coffee van de Vriendschap herinner ik me ook nog. Vaak wat slordig ingeschonken maar wel heel lekker. En inderdaad, als het meezat gratis.
Leuke uitzending! Bruine cafés zijn fijn en blijven waarschijnlijk nog lang in trek.
Het idee dat politiek zich mengt in horeca gelegenheden, staat mij tegen. Het kan uitmonden in afhankelijkheid of in voorwaardelijkheid. De enige effectieve rol die de politiek hier mi. kan vervullen is; Ruimte Geven.
Laatst was ik (voor het eerst) in café Averechts en daar hoorde ik van hun toffe concept ( Vrijwilligerscafé in Utrecht. Alle winst gaat naar goede doelen ).
Toen zag ik ineens een idee voor me met een variant ervan, in mijn wijk Overvecht. Die zou je bv. Oaverechs kunnen noemen; zoals een ware Utrechter het zou uitspreken en met de O van Overvecht vooraan.
Hoe? Er is blijkbaar een groeiende behoefte aan warme, neutrale, knusse ontmoetingsplekken. Met aanbod in hap, sap & tap maar vooral lekkere koffie en thee. En hopelijk een paar gezellige activiteiten. Afgestemd op waar de buurtgenoten blij mee zijn.
‘Oaverechts’ wordt dan, net als bij café Averechts, volledig zelfstandig gedraaid door buurtgenoten op vrijwillige basis en er zijn daar dan volop leuke en gevarieerde activiteiten. Het is er warm en gezellig ingericht door actieve en betrokken buurtgenoten. Veel planten ook voor een extra fijne sfeer.
Bij café Averechts gaan alle inkomsten naar een ‘goed doel’. In de Overvechtse variant zouden alle inkomsten naar de wijk zelf gaan. Er zijn genoeg lokale goede doelen voorhanden. Door en Voor de buurt. (Bu)Rentmeesterschap.
Geef het ruimte.
Niks geen subsidie. Geen organisaties met geknoei en bemoei. Er zijn genoeg voorbeelden van hoe dit uitnodigt tot lui, afhankelijk en profiterend gedrag. Ik hoop in ieder geval dat de trots en mores van onze Overvechters sterker is dan dat.
Het lijkt me beter om betrokkenheid te belonen. Om mensen uit te nodigen hun talent en hun mooie eigenschappen te tonen. Samen letterlijk iets opbouwen vanaf de grond lijkt me een prima begin. Leren samenwerken, leren organiseren, leren afstemmen etc. (zonder het wiel opnieuw uit te hoeven vinden https://www.averechts.nl/mdw-links/algemeen-artikelen/74-averechts-geschiedenis-skip)
Betrokkenheid zou kunnen helpen om te wortelen. Wortelen draagt bij aan sociaal welbevinden en dat helpt weer om respectvol om te gaan met je directe leefomgeving.
Het sociale aspect, een vrije ruimte om anderen te ontmoeten staat voorop. Het biedt mensen gelegenheid hebben om zelf invloed uit te oefenen op hun leefomgeving en om zichzelf te kunnen uiten. Wanneer zij daarbij ook een prettige plek voor zichzelf zien, verruim je hun perspectief. Het kan wellicht ook kansen bieden om mensen zich te laten ontwikkelen of bekwamen in bepaalde zaken.
Ik zou er, mede om die reden, zelfs voor willen pleiten om er nog een ander initiatief aan te koppelen. Geïnspireerd op dit initiatief; https://www.youtube.com/@FlawlessCleaningServices/videos waar je mensen kunt nomineren voor een gratis professionele opknapbeurt van hun omgeving of het schoonmaken of herstellen van een gedeelde openbare ruimte. “Kindness ripples”.
Willem Slok een wijnbar? Heel goed dat dit is tegengehouden.