Met De Nuk Het Weekend in

Over een talkshow maken in een verlaten bibliotheek

Op afstand. Vanaf links: Carine van Santen, Ton van Vlimmeren, Loes Leeman, Heleen Schuttevaer en cameraman Peter-Paul van der Houven.

De laatste keer dat de we de bibliotheek op de Neude bezochten, was in het kader van een rondleiding voor de pers. Premier Rutte had eerder op niet al te urgente wijze verklaard dat we geen handen mochten schudden.

Dat deden we dus niet. Medewerkers van de bibliotheek en collega’s van de pers werden met een hoofdknik begroet. Dat we vervolgens allemaal naast elkaar op de tribune plaatsnamen, leek ons geen bezwaar. Vreemd? Achteraf wel, maar het idee was toen dat het allemaal zo’n vaart niet zou lopen. Op zaterdag  zou het gebouw opengaan voor de Utrechters. Of niet? Vrijdag volgde het personeel live de persconferentie van de minister-president en de boodschap was duidelijk: het feestje ging niet door. Pers en relaties werden in allerijl afgebeld. Tot nader orde bleef de Bieb dicht. Het gevoel was dat tot nader orde een uitstel van een paar weken inhield.

Gisteren, ruim een maand later, mochten we weer in de bibliotheek. We gingen de talkshow met De Nuk het weekend in opnemen. Op de Neude zocht gast Loes Leeman vertwijfeld naar de ingang. Ze was jaren niet in Utrecht geweest en ervoer het bezoek aan de stille stad zoals wij allen doen: onwezenlijk. Bij de zij-ingang werden we opgewacht door hoofdmarketing Petra Orthell. Het had allemaal iets van een geheime afspraak. De hal was zo goed als leeg.

Nu zaten we hier op de vroege ochtend op anderhalve meter afstand

Presentatrice Carine van Santen,  Heleen Schuttevaêr en directeur Ton van Vlimmeren hadden hun plek al gevonden. Evenals tijdens de rondleiding gaven we de directeur een knikje. Heleen, achter de piano, moest het met een “hoi” doen. Koffie werd op afstand neergezet. Al zal het nooit wennen, de natuurlijke neiging om elkaar hartelijk te begroeten hadden we inmiddels wel afgeleerd. Het idee was het  dat de talkshow op vrijdagmiddag  met publiek zou plaatsvinden, een soort vrijmibo. Nu zaten we hier op de vroege ochtend op anderhalve meter afstand, want ook die nieuwe omgangsvorm hebben we goed onder de knie. Allemaal anders dan gewenst, maar toch werkte deze light versie.

Een verbijsterend verhaal dat verbazingwekkend onderkoeld werd gebracht

Van Vlimmeren keek terug op de vrijdag dat het feest werd geannuleerd (“Echt, een vrijdag de dertiende”) en voorzichtig naar het moment dat Utrechters weer naar de Bieb mogen. Een ingewikkeld verhaal, want ook als je anderhalve meter afstand bewaard heb je in zo’n groot gebouw nog heel veel publiek. Hoofdgast Loes Leeman vertelde over haar relatie met seriemoordenaar Hans van Zon. Als vijftienjarige tiener was ze verliefd op die charmante man uit haar buurt. Later zocht ze als student journalistiek contact met hem op. Waarna ze uiteindelijk met hem in bed belandde. Een verbijsterend verhaal dat verbazingwekkend onderkoeld werd gebracht. En dan was er ook nog  Heleen Schuttevaêr, een van de mooiste meisje van De Nuk. Ze kondigde aan, kondigde af en speelde prachtig piano. Waar een daverend applaus op zijn plaats was geweest, moest ze het doen met een paar klappende handen.

Een nazit bleef uit

Een nazit bleef uit. Om half een ging de Bieb weer voor iedereen dicht. Want elke minuut overbodig gebruik van energie moet in deze tijd worden voorkomen. Het was een bijzondere ochtend, zeker voor herhaling vatbaar. Maar zoals Heleen in haar afkondiging zei, hopelijk snel weer met publiek.

Een samenvatting van de talkshow is morgen te zien bij CZ@home.  Maandag staat de hele uitzending op De Nuk.

Hieronder een stukje van Heleen’s optreden.

 

Redactie

2 reacties

Reageren
  1. De mensen die door de heer van Vlimmeren ontslagen werden omdat vrijwilligers goedkoper zijn want die kosten immers niks, zijn permanent weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *