'We kunnen elkaar redden in de golven'

Dani uit Granada sluit zijn droomzaak Mimbre aan de Utrechtse Twijnstraat

Dani voor zijn droomzaak

Dani van Bemmelen-Benítez (44) is een Spaanse Nederlander. Zijn vader komt uit Zoeterwoude, zijn moeder is Spaans. In 2022 opende hij Mimbre (twijg’) op de Twijnstraat. Wij schreven over hem, Met ‘Mimbre’ krijgt de Twijnstraat een Spaans tintje.

Deze a-typische winkelier, die liefde en kunst brengt en een opvallende verschijning in het winkelstraatje aan de rand van de binnenstad is, gaat sluiten. Op 31 december moet hij de winkel leeg opleveren. Tot die tijd verkoopt hij zijn voorraad wijnen, olijfolies, appelciders, chorizoworstjes, zijn Spaans gerookte hammen en meer. Dani’s bariton-stem en vioolspel zullen in 2026 niet meer door de straat klinken. Zijn ongekende tomatensalade -fijn gesneden tomaat, veel goede knoflook, Spaanse olijfolie en zeezout- mag de klant vanaf nu zelf maken.

De glimlach waarmee iedere klant zijn winkel verliet, moet die klant vanaf eind deze maand elders opdoen. Afgelopen zondag, tijdens de Twijnstraat-kerstmarkt, liep de verkoop trouwens prima. Zo’n tien vrijwilligers, vaak stadgenoten die als klant begonnen, stonden hem bij.

Dani groeide op in Granada, Andalusië. Wij stelden hem enkele vragen.

Is je winkel een succes geworden?

‘Ik heb de Spaanse cultuur in de Twijnstraat gebracht. Zakelijk succes heb ik niet geboekt. Op de meeste dagen had ik een te lage omzet. Die dagen had ik wel mooie mensen ontmoet.’

Waar ben je goed in?

‘In hoe ik Iberico- en Serrano-ham snijd.’

Waarom doe je zo lang over het afsnijden van de ham?

‘Ik verkoop kunst. Ik ken niemand die ham snijdt zoals ik het doe. Ik maak een kunstwerkje, een tijdelijk kunstwerkje. Daar hoort het traag snijden en verpakken van de plakjes Spaanse ham bij. De kunst -de plakjes ham op een goudkleurig schaaltje- wordt nog mooier als ik er bij zing.’

Wat wilde je met deze zaak bereiken?

‘Ik wil verbinding met de klant aangaan. Daar ben ik mee bezig. Ik kocht een keer dertig rozen. Iedere klant kreeg die dag van mij een roos. Waarom ik dat deed? Ik was die dag verdrietig en zo werd mijn verdriet minder.’

Hoe bleef je positief onder financiële zorgen?

‘Ik heb geprobeerd het te redden. Dat is niet gelukt. Door te zingen, ook in de winkel, heb ik mezelf tot rust gebracht.’

Welk liedje hielp daar goed bij?

‘Sinmigo. Zonder mij. Een liedje over loslaten. Het is in mijn leven een groot thema. Nu met deze winkel ook. Ik stop. Al die verbindingen die ik met klanten had, gaan voorbij. Het houdt op als hier niet meer ben.’

Kun je iets zeggen over de tranen die ik zie?

‘Als ik op 31 december de winkeldeur dicht doe en de winkel achter mij laat, weet ik dat ik in de mooie stad Utrecht alleen zal zijn. Relaties met de meeste klanten gaan niet heel diep. Het elkaar gedag en vriendelijk zijn, is prachtig. Maar het is als droog gras. Dat kan verbranden. Als ik hier niet meer ben, zijn ook de verbindingen met de klanten weg.. Het houdt op.’

Je viool is bekend bij klanten. Net als je zang. Is er voor jou niet een weg in de muziek?

‘Ik ga werk zoeken en mijn schuld afbetalen. Ik blijf viool spelen en zingen. Ben aan het repeteren met een eigen lied, Navegando. Navigeren door de zeeën van het leven. Navegando por los mares de la vida. Mijn verhaal van het liedje: We kunnen elkaar redden in de golven.’

Appelcider serveren op zijn Andalusisch

Na dit korte vraaggesprekje, afgelopen woensdag, meldden zich diverse mensen die Dani van Bemmelen voor de Utrechtse binnenstad willen behouden. Klant Corrie, inmiddels vrijwilligster in de winkel: ‘Hij is een kunstenaar die het moet hebben van de gunfactor.’ De sympathie die hij opwekt, zou de onzakelijke winkelier de komende tijd wel eens op de been kunnen houden. Dat zal na 31 december niet op de Twijnstraat zijn. In zijn pand, op nummer 61, komt een fietsenmaker. De kans op een doorstart lijkt reëel.

Dani zelf heeft het over een reddende engel, een ‘ángel salvador’.

24 december is de laatste verkoopdag van Mimbre.

Dit gaan we missen: een zingende Dani. Kijk hieronder.

Laat uw reactie achter

Reactie

11 reacties

  • Joost schreef:

    Dani is een leuke vent. Maar wie het snijden van plakjes ham als kunst beschouwd, moet niet verbaasd zijn dat hij met schulden de winkel sluit.

  • Willem Hendrik schreef:

    Dit is dan iemand die de Utrechtse binnenstad mooier,gezelliger,leuker weten te maken.
    Dit zijn de echte kunstenaars.
    Hier zou een Gem.Utrecht echt een waardevolle bijdrage kunnen gaan leveren door hem het juiste reddingsplan aan te gaan bieden.

  • S. van Gelder schreef:

    Het is deze ondernemer niet in de Twijnstraat gelukt, dus waarom dan wel op een andere plek? Aardige man, ik had het hem gegund en hij heeft nog langer van verwacht vol gehouden. Maar ondernemen is hard werken en niet gezellig keuvelend door de straat wandelen.

  • Emmie schreef:

    Gemeente Utrecht heeft deze man helaas geen horecavergunning afgegeven door een fout van de gemeente zelf. Staat in het vorige artikel. Hij is toch doorgegaan, op een manier die bij hem past. Hij komt er wel.

  • Han Orsel schreef:

    Goede vent, maar om zakelijk te slagen in Utrecht heb je echt wel wat meer nodig.
    Op de hoek van de Biltstraat en Wittevrouwensingel is het hem ook niet gelukt. Utrecht vraagt blijkbaar iets anders van je dan Sevilla.

  • Frits schreef:

    klopt @Han, Utrecht vraagt inderdaad iets anders. Utrechters willen goedkoop eten, niet per se kwaliteit, veel voor weinig, aanbiedingen, rommel zo u wilt.
    De Utrechters heeft geen cent extra over voor kwaliteit. waarom 10 euro voor sardines kopen bij Dani, als je voor 1,49 ook een blikje hebt bij de AH?
    het verschil is overduidelijk proefbaar – maar he!: eten moet vooral goedkoop zijn en pas veeeeel later ook smaakvol.

  • Dirk schreef:

    Een vreemde conclusie: Utrechters willen goedkoop eten? Waar is dit op gebaseerd? Omdat ze 10 euro voor een sardientjes veel geld vinden. Dat is het ook. Een blikje prima sardientjes van Ortis kost 3,60 euro. Dani zou het overigens ook in Sevilla niet redden. Daar willen de mensen ook geen 10 minuten wachten op een broodje ham. Ik wens hem alle goeds, maar er is altijd een reden waarom een ondernemer het niet redt. De suggestie hierboven dat de gemeente Dani zou moeten helpen met een reddingsplan slaat werkelijk nergens op.

  • R. van Doorn schreef:

    Utrechters willen wel degelijk betalen voor kwaliteit. Bij de uitstekende bakker/patisserie Bond en Smolders staan ze elke zaterdag in de rij. Er wordt in die winkel geen viool gespeeld of gezongen. Hebben ze geen tijd voor.

  • Frits schreef:

    @dirk, waar dat op gebaseerd is? Op het gebrek aan goede restaurants en delicatessenwinkels bijvoorbeeld? En het overschot aan vreetschuren waar je sligro-meuk voorgezet krijgt, en de 88 AH’s die Utrecht “rijk” is

  • Willem schreef:

    Waar je maar druk mee kunt zijn deze dagen hierboven.
    Kerst wellicht een beter moment om zelf eens in je eigen spiegel te kijken en je af te vragen wat jij de mensen dan brengt in deze mooie stad?
    Laten we hier nu vooral waarderen dat er nog creatieven zijn met authenticiteit die de stad kleur en positiviteit geven. Een uitstervend ras helaas.

    Makkelijk ook om hier goedkoop te reageren door, ik zeg je, mensen die zelf nooit een kvk no hebben gehad.

    Harte kerstgroet

  • Dirk schreef:

    @Frits. Gebrek aan goede restaurants? Zomaar een greep.
    Maeve
    Rosie
    Madeleine
    Concours
    Karel V
    Rode Nel
    Saar
    De Hondenkop
    Jus en Pepper
    Hemel en Aarde
    Le Jardin
    Jasmijn en ik
    Bar Bet
    Bar Barak
    Sea Salt
    Goede Louisa

    Vraag: wat bedoel je eigenlijk met Sligro-meuk?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *