Opmerkelijk

Met Ton aan de wandel: de onbereikbare Springweg

Of je naar de bioscoop, je Indonesische restaurant of kapper op De Springweg wel, het moet tegenwoordig met een sluiproute. Ton zag deze boodschap op zijn wandeling en vroeg zich af: moet ik dan maar springen?

Ton van Rooijen

“Ik kan maar niet genoeg krijgen van deze stad.” Ton van Rooijen is sinds vier jaar weer terug in de stad waar hij is geboren en opgroeide. Zijn wieg stond in de Zaagstraat, zijn wilde jaren beleefde hij in het legendarische café De Tregter, zijn geld verdiende hij in de bouw. Nadat hij was afgekeurd kon hij een WAO-uitkering krijgen. Maar Van Rooijen had geen zin om zijn hand op te houden en ging zich omscholen. Hij wilde aan de slag in het maatschappelijk werk maar beschikte niet over de benodigde papieren. Dat hield hem niet tegen. Hij volgde diverse opleidingen en ging uiteindelijk aan de slag bij de afdeling Sociale Zaken (GSD) Zoetermeer.

Na zijn pensionering verruilde hij Zoetermeer voor zijn geliefde Utrecht. Dagelijks loopt hij door de stad, verbaast zich over de veranderde stad en legt vast wat hem opvalt. In 'Ton aan de wandel' plaatst De Nuk regelmatig foto’s van Ton van Rooijen.

3 reacties

Reageren
  1. Ja onbegrijpelijk waarom er niet een looppad kan worden gemaakt.
    Of leg dat dan uit waarom. Nu is er geen begrip en iedereen staat voor een raadsel.

  2. De binnenstad is een grote bouwput. Daar is misschien niet altijd wat aan te doen maar hier wordt het je wel heel erg moeilijk gemaakt. Ik heb te doen met de winkeliers aan de Springweg.

  3. Het lijkt erop , niet voor de eerste keer , dat de mensen ( of 1 persoon?) die daarvoor bij de gemeente verantwoordelijk is , geen idée heeft wat andere afdelingen ook inplannen. Wie verzint zo’n situatie op de springweg ? En het is niet de eerste keer hè? Zoal hierboven voorgesteld: waarom geen voetpad ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *