Ben ik zo stom om weer naar Nooit meer Slapen (VPRO) te luisteren, net nu ik me had voorgenomen me niet meer ze snel druk te maken.
Dat krijg je van dat tijdsverschil. Het is in Portugal een uur vroeger dan in Nederland, dus ik vond dat ik na Met het oog op Morgen nog wel even kon horen met wie Femke van der Laan zou gaan praten. Dat bleek Nadia Bouras, historica, boekenrecensent van het radioprogramma Onvoltooid Verleden Tijd (ook VPRO, de omroep waarvan ik al zeker 50 jaar lid ben).
De aanleiding was erg dun: de start van Bouras als columniste van het kwartaalblad One World Magazine, ‘journalistiek voor rechtvaardigheid’.
Nooit meer Slapen begint (Nederlandse tijd) om twaalf uur ’s nachts, en misschien maakt Femke er daarom een soort slaapkamergesprek van, waarbij ze de geliefde voortdurend stroop om de mond smeert. Zoals Nadia Bouras. Haar opvattingen kende ik al. Ze lijken sterk op die van ex-Tweede Kamerlid Tafiq Dibi: Nederland is erg racistisch, en dat wordt niet beter, maar slechter. Ook politici van het midden geven tegenwoordig migranten overal de schuld van.
Ik hoefde het niet nog eens te horen en stond al op het punt het uit-knopje in te drukken toen Van der Laan er nog een flinke schep bovenop deed: ‘Het sentiment is dat Nederland pas weer Nederland is als alle buitenlanders het land zijn uitgegooid’.
Raar om zulke onzin te verkondigen. Beledigend bovendien.
Volgens vrijwel iedereen is het een voldongen feit dat Nederland aardig wat mensen van buitenlandse afkomst herbergt. Weggaan doen ze niet meer.
Het punt is dat we de toevloed aan nieuwkomers niet kunnen behappen, dat er steeds meer azc’s nodig zijn, etc. Het zet de samenleving onder druk.
En dan heb je ook nog de problemen die sommige jongeren veroorzaken. Hoe ernstig die kunnen zijn bleek in het tv-programma Bureau Utrecht. Je zag hoe de ME zich op het Kanaleneiland terugtrok tijdens veldslag waarbij de tegenpartij een waanzinnige hoeveelheid stenen gooide.. In een andere aflevering werd duidelijk hoe machteloos de politie staat tegenover de terreur onder het bollendak van het Stationsplein. Het is daar al tijden hopeloos.
In een reactie op deze uitzendingen zei burgemeester Dijksma(portefeuillehouder openbare orde en veiligheid) behalve allerlei behartenswaardige dingen ook het volgende: ’Als je mensen stelselmatig afschrijft en hen bij voorbaat geen plek in de samenleving gunt, dan gaan mensen zich ook daarnaar gedragen’.
Is dat waar? Zijn deze jongeren stelselmatig afgeschreven? De meesten wonen gewoon nog thuis bij hun ouders op het Kanaleneiland of in Overvecht. Ze hoeven toch niet auto’s in brand te steken, politiemensen en hulpverleners te treiteren of plofkraken te plegen?
Mensen van kleur als slachtoffers van de xenofobe witte Nederlander….overdrijf niet zo. Natuurlijk, met enige regelmaat zijn er schandelijke racistische incidenten, met nam in voetbalstadions, maar in het algemeen gaat men hier toch redelijk met elkaar om.
Net als zijn zus kan elke jongen in Nederland iets worden, wanneer hij maar z’n best doet… advocaat, buschauffeur, leraar, installateur, burgemeester, ambtenaar, kapper, politicus…en zelf historicus, zoals Nadia Bouras.
Ik had lang niks meer van Tofik Dibi gehoord, dus ik bekeek een vrij recente aflevering van AT5. Ik vond hem vooral genuanceerd. Anders dan dat ik verwachtte uit de omschrijving van het interview, is hij voor meer wijkagenten. Ik heb het hele programma afgeluisterd, anders zou ik dat niet gehoord hebben. Wat ook kan meespelen is mijn niet volledige Nederlandse achtergrond. Ik ben ‘gewoon’ een Nederlander maar het lijkt me in dit geval eerlijk dat ik het toch vermeld. Ook ik kan bevooroordeeld zijn.
Toen heb ik geluisterd naar het gesprek tussen van der Laan en Bouras en Bouras focust zich in dat gesprek veel meer op ‘xenofobie’. Verrassend vond ik dat Bouras in Amerika is geweest en dat als veel erger heeft ervaren dan Nederland qua discriminatie. Verder zegt ze dat ALLE samenlevingen racistisch zijn. Maar dat de toon in Nederland harder is geworden en dat ze het idee heeft dat politici zich makkelijk bedienen van anti-migratie problemen om andere problemen niet aan te hoeven gaan.
En daar zijn Dibi en Bouras het dan volgens mij met elkaar eens: de wooncrisis en de hedgefondsen.
Wat ik zelf bijzonder treurig vind: loont het over een tijdje nog wel om leraar te worden, kapper, of buschauffeur, en het vooruitzicht daarop, wat doet dat met een mens?
De opmerking van van der Laan, waar Bouras mee instemde, over een heersend sentiment dat alle buitenlanders eruit moeten, dat vond ik ook wat kort door de bocht. Ik zou ook niet uitgemaakt willen worden voor witte xenofobische Nederlander maar waarschijnlijk heb ik daar dan minder ervaring mee dan u.
Ik kan ook nog het een en ander zeggen over de burgemeester en bureau Utrecht maar ik probeer te voorkomen dat mijn stuk langer word dan dat van u. En ik vind dat, hoewel belangrijk, voor nu iets minder relevant.
@Emmie. Wat mij betreft ,ga nog maar even door.Een verademing,zo genuanceerd, -ik zou bijna zeggen beschaafd- reageren.@Dick.Zijn deze jongeren afgeschreven?Misschien niet afgeschreven,maar ik zou me toch genaaid voelen. Ik schreef er al eerder over. Wij,Nederlanders kunnen groepen uiterst subtiel benadelen. Neem vrouwen; nog steeds niet veilig en een loonkloof van 10 % .En neem die jongeren. Bijvoorbeeld stageplekken zoeken. In 2021 deed het Verwey-Jonker instituut in opdracht van de gemeente Utrecht onderzoek. Conclusie: migratieachtergrond? Mbo studenten met een migratie-achtergrond worden regelmatig gediscrimineerd bij hun zoektocht naar een stage. De ervaren discriminatie leidde tot studievertraging en gevoelens van eenzaamheid en onveiligheid. Dat is concrete benadeling en een element je afgeschreven te voelen.
Omstreeks 2010/2011 had ik enkele pittige gesprekken met iemand die werkte als maatschappelijk werker op Utrechtse basisscholen. Hij vertelde dat hij op basis van zijn politieke overtuiging ‘kinderen van kleur’ heel bewust naar een ongunstige traject verwees. Hen adviezen gaf die achterstand in stand houden. Ik was woest toen ik dat hoorde en liet dat duidelijk weten! Voelde een plaatsvervangende schaamte voor dat onrechtvaardig handelen.
Een paar jaar lang heb ik een oude Marokkaanse man, geholpen met het uitleggen van Nederlandse documenten, correspondentie met instanties. en voerde de nodige telefoongesprekken voor hem. Hij heeft 8 of 9 kinderen in Nederland die bijna allemaal Nederlands spreken maar vroeg mij het af te handelen, omdat hij dacht dat ik met mijn Nederlandse achternaam, een ander, voor hem voordeliger resultaat zou krijgen.
Ik ben er abrupt mee gestopt, nadat nog een zoon van hem, met zijn gezin ook naar Nederland was gekomen. Deze zoon was door zijn vader naar mijn huis verwezen. Deze zoon vond dat hij met zijn gezin, in mijn huis moest wonen en dat ik mijn huis maar uit moest. Dat maakte hij mij op intimiderende wijze duidelijk op de stoep in mijn voortuin. Ik schrok me kapot van deze heftige benadering. Hij dacht ook serieus dat zoiets kon..
Toen ik nog met thuiszorg te maken had, merkte ik op dat mensen in mijn thuiszorgteam van Noord Afrikaanse afkomst vaker onderweg in hun auto werden aangehouden. Zij gaven dat als reden aan om later aan te komen.
Tegelijk was daar ook iemand bij met die afkomst, die een bijbaan had in de zware narcotica en mij maandenlang thuiszorg gaf in een kogelwerend vest. En een dame die gewetenloos, mijn met moeite opgespaarde geld voor de operatie van mijn zieke hond, heeft gejat. En een andere dame die mijn tandenborstel door de toiletpot haalde, na een vriendelijk aanspreken op structureel niet uitgevoerde afgesproken werkzaamheden.
Ik heb gelukkig ook een paar goede ervaringen met thuiszorg-medewerkers die een migratie achtergrond hebben en ook met thuiszorg medewerkers zonder migratie achtergrond. En.. ook meerdere zeer beroerde ervaringen met mensen van oorspronkelijk Nederlandse afkomst.
Al met al heeft het er inmiddels voor gezorgd dat ik nooit meer iets met thuiszorg, in welke vorm dan ook, te maken wil hebben. Dat heeft te maken met te laat grenzen aangeven en dan eenmaal daar, dat mensen het niet van je verwachten en daarop dan met bruut bedrog en geweld reageren. Mijn les; Te zacht zijn, maakt je kapot. Het nodigt uit tot narigheid door alle mensen die zich om verschillende redenen achtergesteld voelen of het idee hebben iets tekort te komen.
In mijn huis ben ik meermaals lastiggevallen en aangerand door buurtgenoten met wortels uit het midden Oosten die zonder enige aanleiding, zonder consent en zonder weerstand, intiem vertier dachten te vinden. Er heerst wellicht onder sommige mannen nog een onterecht beeld van westerse vrouwen en wellicht ook van mensen met een fysieke beperking.
In 2022 werd ik met veel geweld verkracht door een inmiddels ca. 24 jaar in Nederlands verblijvende, on-gedocumenteerde man met een Noord Afrikaanse achtergrond. “Nederlandse vrouwen zijn stront maar ‘pakken wat je pakken kan’ zei hij. Het duurde 3 jaar voordat ik aangifte durfde te doen, uit angst voor nog meer geweld, ellende en vernielingen (die ook aan de orde waren en nog zijn) en vanuit een angst om racistisch over te komen.
Ik vind het heel erg dat het zo is gegaan. En er aan voorbij gaan, voelt als zelfverraad. Een dader met elke andere afkomst, had ik waarschijnlijk meteen aangegeven bij politie. Dat is wel een bijzondere realisatie..
Tegelijk zijn het veel vaker mensen met een migratie achtergrond die hulp aanbieden tijdens het boodschappen doen of bij lastige drempels. Soms zeggen ze erbij dat zij volgens hun geloof daarvoor later beloond worden. Soms hebben ze zichtbaar haast en verwachten ze dat ik langzaam ben. Soms voel ik dat het komt vanuit medemenselijkheid.
Afgelopen oud en nieuw, was het vuurwerkgeweld ook in mijn straat. Grote groepen jonge mannen in zwart gekleed tegen de politie. Rond 23:00 was ik flink in paniek, kort naar buiten gegaan met 2 doodsbange hondjes tegen mij aan geklemd op schoot.
Ik wilde mijn hondjes, 3 katten en 5 kippen behoeden voor de vuurwerk terror. Ik vroeg de jonge gasten (rond de 15/16 jaar) bij mijn voortuin, om iets verderop te gaan staan met die knallen omdat mijn dieren en ik er veel angst en stress van hadden.. Precies op dat moment ontplofte er iets in mijn voortuin. Ik was panisch. De jongens gingen daarna verderop staan “Nee kom op, dat doen we, ze moet ervan huilen”. Zij wilden mij op dat moment ontzien.
De straat was vol met groepjes jongeren en vlak daarna ging het nog veel harder los daar. En het blijven op dat moment gewoon jonge jongens maar begrenzen is mi. wel nodig. Ze gaan natuurlijk over grenzen heen op die leeftijd, maar wanneer er geen duidelijke grens is, gaan ze tot het uiterste, die grens te vinden. (Om er daarna overheen te gaan).
Het is mi. belangrijk om duidelijk te maken dat misbruik van goedheid zwaar wordt bestraft. En daar consequent in zijn. Dat we dragen wat we kunnen en het ook mogen aangeven wanneer er meer wordt gevraagd dan we kunnen missen. Zonder nadelig gevolg. Je kunt alleen schenken uit een volle kan.
Ik vind het een complex geheel. En het beangstigt mij dat er in mijn wijk plannen zijn die sturen naar nog meer af gescheidenheid, zoals de nieuw geplande middelbare school met islamitische grondslag op de plek van Zorgcentrum Rosendael. Het gaat mij niet om die school, maar wel op die plek en in die wijk. Zoiets voelt onevenwichtig aan.
Waarom geen openbare middelbare school? Na een ‘witte’ basisschool vond ik het tof en leerzaam dat ik op de middelbare school kinderen uit voor mij nieuwe culturen leerde kennen. Verhouding toen was 50/50. Het bracht qua onderwijs meer perspectieven op onderwerpen en dat ervaarde ik als iets positiefs. We zijn allemaal multi-mogelijke medemensen!
Bubbels concentreren lijkt mij onverstandig. Dosering is belangrijk. Verhoudingen bepalen verhoudingen. Ik zou willen streven naar een groeiende balans ten behoeve van een gebalanceerde groei.