Wat gebeurt er als een stille wens eindelijk vorm krijgt? Voor Lin Le Roux groeide die wens uit tot haar debuutroman Een Vrouw in Bed, die op 30 juni verschijnt. De 44-jarige auteur komt oorspronkelijk uit Groningen, woont inmiddels al vijftien jaar in Utrecht en werkt bij de Bibliotheek Utrecht. Haar eerste roman speelt zich af in een herkenbare Utrechtse omgeving en verkent thema’s als verlangen, seksualiteit, open relaties en de zoektocht naar jezelf binnen een langdurige relatie.
Hoewel het verhaal fictief is, koos Le Roux bewust voor een realistische stijl. Juist die herkenbaarheid maakt het boek volgens haar spannend en interessant. We spraken haar over het ontstaan van de roman, Utrecht als inspiratiebron en de reacties die ze verwacht zodra het boek verschijnt.
Hoe ben je begonnen met schrijven?
‘Ik had een stille wens om een boek te schrijven, maar daar heb ik nooit iets mee gedaan. Maar die wens was er altijd en dat wist ik ook wel. Ik heb een sabbatical genomen tussen mijn twee banen in en toen ook niks gedaan met schrijven. Op een gegeven moment gebeurde er iets wat ik zelf altijd een cliché vond als andere schrijvers het vertelden: het verhaal kwam echt naar me toe. Ik was aan het terugdenken aan twee avontuurlijke jaren die ik samen met mijn man had beleefd en ineens was daar een compleet verhaal met een begin, een eind en een plot. Ik kan me het moment nog herinneren waarop ik tegen mezelf zei: ik ga een boek schrijven. Vanaf dat moment stond ik twee jaar lang iedere werkdag om zes uur op om een uur te schrijven. Eigenlijk heb ik nooit zonder inspiratie gezeten.’
Waarom moest het verhaal zich juist in Utrecht afspelen?
‘Omdat ik natuurlijk in Utrecht woon. Ooit begon ik met het idee om alles waargebeurd te maken, maar daar ben ik vrij snel vanaf gestapt. Toch wilde ik wel een heel realistische vorm behouden. Een verhaal waarbij mensen denken: dit had mij ook kunnen overkomen. Ik heb heel erg gespeeld met fictie en realisme. Voor dat realisme werkte Utrecht ontzettend goed. Het versterkte precies wat ik wilde bereiken.’
Welke Utrechtse plekken spelen een belangrijke rol in het verhaal? En waarom juist die?
‘Dat antwoord is eigenlijk heel simpel: de plekken uit mijn eigen omgeving. Destijds waren dat vooral Utrecht-West en Oog in Al. Uiteindelijk noem ik die wijk niet letterlijk, omdat het een fictieve wijk is geworden, maar het was wel een belangrijke inspiratiebron. Daarnaast verhuist de hoofdpersoon op een gegeven moment naar een wijk die erg lijkt op Leidsche Rijn. Dat is iets wat veel mensen in mijn levensfase wellicht herkennen. Jonge gezinnen die verhuizen naar een nieuwbouwwijk. Juist dat contrast vond ik interessant, eigenlijk de girl next door die vervolgens best spannende dingen meemaakt.’
Waarom wilde je een roman schrijven waarin zowel een open relatie als biseksualiteit een belangrijke rol spelen?
‘In het begin had ik daar niet eens een duidelijke motivatie voor. Ik vond het vooral een goed verhaal. Ik werk bij de bibliotheek, dus ik weet hoe lastig debuteren kan zijn. Tegelijkertijd dacht ik ook: dit zijn onderwerpen van nu. Mensen herkennen zich erin en willen er meer over weten.Gaandeweg ben ik zelf ook geëmancipeerd geworden. Het naleven van een verlangen mag er zijn. De queer gedachte mag er zijn. Open liefde kan een relatievorm zijn waar mensen nieuwsgierig naar zijn.Maar het boek is geen pleidooi voor een bepaalde relatievorm. Het is vooral een pleidooi om eerlijk te zijn over wat je verlangt.’
Hoe schrijf je over iets dat voor veel lezers herkenbaar kan zijn of gevoelig kan liggen?
‘Er zitten behoorlijk wat erotische scènes in het boek. Die scènes zijn op zichzelf niet moeilijk om te schrijven. De uitdaging zit vooral in de termen of woorden die je kiest. Op een gegeven moment gebruik je vrij expliciete termen voor lichaamsdelen. Dat voelt ongemakkelijk. Het opschrijven geeft ongemak; het uitspreken geeft ongemak, maar het lezen vaak niet. Toch wilde ik daar niet voor weglopen. Ik hoop dat het boek mensen raakt. Misschien schuurt het soms ook, maar dat hoort voor mij bij kunst. Als iets niet schuurt, raakt of prikkelt, kun je het net zo goed niet opschrijven.’
Wat hoop je dat lezers meenemen of halen uit het boek?
‘Allereerst hoop ik dat ze met veel plezier het boek lezen. Dat is het belangrijkste.Daarnaast hoop ik dat mensen die met een verlangen rondlopen, of dat nu seksueel is of niet, de moed vinden om dat uit te spreken. Zeker voor mensen in mijn levensfase kan dat best lastig zijn. En als er vrouwen zijn die geïnteresseerd zijn in vrouwen, maar zich tegelijkertijd in een heterorelatie bevinden, en zich door dit boek gezien voelen, dan zou ik dat heel mooi vinden.
Wat vind je het spannendste aan het verschijnen van het boek?
‘Dat mensen zullen denken dat alles echt gebeurd is. Dat is ook bewust zo geschreven.Maar ik heb een gezin met pubers en mensen dicht bij me die mogelijk iets van zichzelf herkennen in bepaalde personages. Ik heb ervoor gekozen om dit verhaal te schrijven, maar zij krijgen daar indirect ook mee te maken. Hen beschermen vind ik misschien wel het spannendste van alles.
Een Vrouw in Bed verschijnt op 30 juni. De boekpresentatie vindt plaats in de bibliotheek op de Neude, waar Le Roux zelf werkzaam is.
Laat uw reactie achter
Reactie