Onze columnisten

Giro 030: Alle Utrechters in actie voor onze mooie stad!

Ik loop door de stad richting het Centraal Station en Vredenburg. Ik passeer goedverzorgde mensen, maar ook de bekende zwervers. Ze houden hun handen op en vragen me om geld. Als ik verder loop naar Vredenburg overkomt me hetzelfde met een man op de fiets. Ik dacht dat hij mij de weg wilde vragen, maar nee, hij had tachtig cent tekort voor iets. Later op de dag komt er een man recht op mij aflopen. Ik probeer hem te ontwijken maar hij beweegt dezelfde kant op. Hij blokkeert mijn weg en duwt een rode roos in mijn handen. Dan pakt hij een boekje met een foto van een kindje met een hazenlip. Hij doet me in gebroken Engels geloven dat het zijn kind is waar hij geld voor nodig heeft. Iets waar hij niet om vraagt, maar me toe dwingt. Ik voel me geïntimideerd en duw de roos terug in zijn handen. Ik maak dat ik wegkom. Op één dag ben ik teveel mensen tegen gekomen die geld nodig hebben. Ik ben in mijn eentje niet in staat iedereen te helpen, die om wat voor reden dan ook geld nodig heeft in mijn stad. Maar kunnen wij Utrechters niet samen voor hen zorgen?

Er is via giro 555 ongelooflijk veel geld ingezameld voor landen die in oorlog zijn. Het zorgt voor saamhorigheid. Kinderen halen lege flessen op en doneren het statiegeld aan Oekraïne. Volwassenen zijn creatief in het bedenken van acties. Een goede zaak. Maar ook in ons eigen land, in onze eigen stad stijgt de armoede. Gezinnen die nu elk dubbeltje moeten omdraaien door de stijgende energiekosten, de stijgende inflatie, de dure boodschappen. Ook in Utrecht moeten steeds meer mensen naar de voedselbank. Kunnen wij als inwoners van deze mooie stad daar niets aan doen?

Als ik mensen tegenkom in de stad die – niet voor hun lol – hun hand moeten ophouden, dan komen handhavers deze toch ook tegen. Kunnen zij ze niet verwijzen naar het juiste loket voor hulp. En wijzelf? Kunnen ook wij niet acties binnen onze gemeente bedenken voor mensen die het zo hard nodig hebben. Wat te denken van een giro 030, waar we geld op kunnen storten om zo andere Utrechters te helpen en daarmee de armoede in onze stad reduceren. Alle Utrechters in actie voor onze mooie stad! Wie doet mee?

Lily Monori van Dijken

Lily Monori van Dijken is schrijfster, columniste en ambassadeur van pleegzorg Nederland. In november 2021 verscheen haar autobiografische boek over pleegzorg: Het verborgen meisje, met een voorwoord van Karin Bloemen. Eerder dit jaar verschenen columns van haar hand en artikelen over haar in de Volkskrant, Het Parool, de Libelle, Privé, LINDA en Mijn Geheim
.

Mijn contact gegevens als schrijver, dichter en columnist zijn:
https://lilymonori.nl
Linkedin | Facebook | Twitter | Instagram

2 reacties

Reageren
  1. Een sympathiek idee maar praktisch niet uit te voeren. Wie komt er in aanmerking?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *