Top 10 fictie:
- De dichter en de duivel / Lieke Marsman
- Uit de as / MJ Arlidge
- Aan het einde van de oorlog / Bert Natter
- Gran Paradiso / Josine Pieters
- De kreeftenvrouwen / Beatrix Gerstberger
- De brievenbezorgster van Puglia / Francesca Giannone
- Contrapposto / Dave Eggers
- Lázár / Nelio Biedermann
- Grand café du malheur / Ilja Gort
- Er stromen rivieren in de lucht / Elif Shafak
Top 10 non-fictie:
- Murdoku – terug in de tijd / Manuel Garand
- De gloednieuwe quizpuzzels / Tex de Wit en Thomas Swierts
- Murdoku – moordmysteriepuzzels / Manuel Garand
- De auto, de geit en de wiskunde / Jan Beuving en Ionica Smeets
- Wat moed dat moet / Simon Keizer
- Een haas in huis / Chloe Dalton
- Het cozy puzzelboek voor ontspannen zomerdagen / Bente van de Wouw
- Vrouwen in duistere tijden / Alicja Gescinska
- Alle geschiedenis ooit: Europa / Arco Gnocchi, Nynke de Jong, Thom Aalmoes, Andrea Huntjens
- Daily veg / Yvette van Boven
BROESE TIP
Transcriptie van Ben Lerner en Auditie van Katie Kitamura
Soms lees je twee boeken die vrij weinig met elkaar te maken hebben in plot, schrijfstijl en thema, maar toch ontzettend aan elkaar doet denken. Dit had ik met Transcriptie van Ben Lerner en Auditie van Katie Kitamura.
In Transcriptie laat de hoofdpersoon vlak voor een belangrijk interview met zijn oude mentor, Thomas, zijn telefoon in de wasbak vallen. Dit zorgt voor ontwenning – om de paar minuten grijpt hij ongemerkt naar zijn telefoon om dingen vast te leggen, op te zoeken, te fotograferen – maar ook voor een groter probleem: hij kan het gesprek niet opnemen. Hij durft niet te zeggen dat zijn telefoon kapot is, dus doet hij maar alsof zijn telefoon aan het opnemen is. Omdat het interview dus niet is opgenomen, maar wel met quotaties is opgeschreven, vraag je je als lezer af in welke mate je kunt vertrouwen op wat je leest. Thomas, meer aanwezig als mentor dan als vader, verwart ook de hoofdpersoon voor zijn zoon in een gesprek dat alle kanten op gaat.
In Auditie volg je een succesvolle actrice die een jongeman ontmoet die tot haar grote verbazing beweert haar zoon te zijn. Het boek bestaat uit twee delen die niet met elkaar te verenigen zijn maar toch bij elkaar horen. Beide boeken hebben een dromerige kwaliteit: scenes waarin de locatie plots verandert of tegenstrijdige werkelijkheden naast elkaar worden gelegd. Ze gaan over de rollen die we spelen in elkaars leven, als ouder, kind, geliefde, en het veranderlijke van identiteit.
Als deze beschrijvingen verwarrend klinken, dan klopt dat wel: de boeken zijn ook verwarrend soms, met opzet. Maar laat het je niet afschrikken! Een beetje onduidelijkheid of onzekerheid tijdens het lezen is helemaal niet verkeerd. (Nurai Mertens)
Laat uw reactie achter
Reactie