Top 10 fictie:
- De grote schoonmaak / Rob van Essen
- De erfenis van Hendrica Leurs / Marlies Medema
- De brievenbezorgster van Puglia / Francesca Giannone
- Alles voor de reis / Adriaan van Dis
- Het einde van Erna Ankersmit / Anna Enquist
- Een woord voor / Eva Meijer
- Er stromen rivieren in de lucht / Elif Shafak
- De lente bloeit / Angela Harding
- Voor Polina / Takis Würger
- Twee prinsen/ Splinter Chabot
Top 10 non-fictie:
- Absolute democratie / Ilja Leonard Pfeijffer
- Autastisch leven / Bianca Toeps
- Hier is het gebeurd – 50 oorlogsplekken / Ad van Liempt en Rolf Baas
- Wachten, een levenshouding / Dirk de Wachter
- Natuurboekje / Lies Visschedijk
- Stief: hoe moeilijk kan ‘t zijn? / Peter Sterk
- De 21e eeuw, die in 1979 begon / Maarten van Rossum
- Een haas in huis / Chloe Dalton
- Poetins tsaristische droom / Beatrice de Graaf en Niels Drost
- Vrouwen in duistere tijden / Alicja Gescinska
BROESE TIP
De alchemist/ Paulo Coelho
Dit jaar draait deze maand van filosofie om het thema ‘ken onszelve’. Het behelst zowel de vraag wie en wat wij zijn alsook hoe het ‘nu’ hier vorm aan geeft. Mijn nu bestaat ondertussen vooral uit nieuwskoppen over tirannen, video’s van uitgehongerde mensen aan de andere kant van de wereld en foto’s die door AI gemaakt zijn zonder dat ik het door heb. Dus om deze vraag te beantwoorden heb ik een boekje gelezen wat me voor even transporteerde naar een andere tijd en wereld. Eentje waarin ik samen met een jonge schaapherder de weilanden van Andalusië heb afgereisd, de kleurrijke markten van Tanger heb bezocht en de genadeloosheid van de Sahara woestijn heb doorstaan.
De alchemist van Paulo Coelho lijkt op het eerste oog een simpel verhaal. De schaapherder Santiago leeft een vertrouwd en vrij leven. Het enige waar hij aan moet denken is het in leven houden van zijn schapen en zichzelf. Maar na een mysterieuze droom en een ontmoeting met een ietwat vreemd figuur komt hij erachter dat het zijn lotsbestemming is om een schat te vinden. Nu is het aan de jongen zelf om te kiezen: laat hij zijn vertrouwde leven achter zich om het onbekende na te jagen of laat hij zijn lot aan hem voorbij gaan? Je raad het misschien al: de jongen waagt het erop. Wat volgt is een wonderbaarlijke maar verraderlijke tocht waarin de jongen – en jij als lezer – leert over het realiseren van je dromen en lotsbestemming, het bewaren van de balans tussen alles wat leeft en het bestaan van de ziel van de wereld.
Hoe kan er in zo’n dun boekje zo veel diepgang zitten? Dat vroeg ik me af toen ik aan De alchemist begon. Woorden zoals ‘lotsbestemming’ en de ‘ziel van de wereld’ klinken mooi, maar wat moet ik me er bij voorstellen? Gelukkig is Paulo Coelho zo’n goede schrijver dat dit me duidelijk werd tijdens het lezen. Zijn kortere zinnen omvatten exact wat hij te zeggen heeft en geen woord is te veel of te weinig. Het verhaal leest dan ook lekker door, maar de filosofische inhoud laat je af en toe toch even stilstaan bij de lessen die je meekrijgt. De hoofdthema’s in het verhaal zijn vertrouwen en verbinding. Zo leert de jongen te vertrouwen op tekens die hem de juiste weg wijzen, want de wereld helpt mensen die hun lotsbestemmingen najagen. Daarnaast is zijn reis alleen mogelijk als hij de wereld navigeert door middel van de taal van de wereld, ofwel de manier waarop alles – mens, dier en natuur – met elkaar communiceert en in balans staat. In onze tijd van chaos en absurditeit, van polarisatie en onenigheid, van hopeloosheid en uitzichtloosheid is dit een belangrijk antwoord op de vraag wie en wat wij zijn. ‘Wij’ zijn namelijk alles om ons heen.
Juist nu moet je De alchemist lezen. Deze korte samenvatting kan op geen enkele manier de magie van het verhaal zelf nabootsen, al heb ik mijn best gedaan. Paulo Coelho heeft een avontuur geschreven waarin hoop de boventoon voert en dat voel je terug in elke zin je die leest. Ga dus met Santiago mee op reis en wellicht zul je na het lezen ineens je eigen tekens opmerken. De vraag is: ga jij dan achter de schat aan of niet? (Fleur Pieren)
Laat uw reactie achter
Reactie