De gemeente, in het bijzonder de burgemeester (zij is verantwoordelijk voor de openbare orde), is dus al tweeënhalf jaar lang niet in staat om de bewoners een minimum aan veiligheid te garanderen. Ik ga hieronder aantonen dat er wel degelijk een oplossing is. Maar burgemeester, politie, maatschappelijk werk, woningcorporaties en ambtenaren: dan moeten jullie wel even out-of-the-box gaan denken.

Ik neem jullie even mee. Een aantal jaren geleden speelde een soortgelijk probleem in Breda, in de wijk Geeren-Noord. Iedereen zat vertwijfeld met de handen in het haar. Het probleem zat niet in de oplossing, maar in het verkokerde denken van al die instanties en organisaties. Op mijn voorstel zijn toen al die clubs bij elkaar gezet en hebben we de informatie gedeeld. Mijn simpele vraag was: “Weten jullie welke jongeren het zijn?” Dat was het geval. “Weten jullie wie de ouders zijn en waar ze wonen?” Dat wisten ze ook.

We hebben toen aan die ouders namens al die instanties een brief geschreven, met al hun logo’s erop, ondertekend door de burgemeester. De ouders werden erop gewezen dat hun kinderen overlast veroorzaakten, dat zij die kinderen huisvesting boden en dus medeplichtig of medeaansprakelijk waren voor de overlast. In de brief werd aangegeven dat iemand van de politie samen met een maatschappelijk werker langs zou komen om een en ander uit te leggen. Ook werd meegedeeld dat de ouders hun woning uitgezet zouden worden als de overlast niet zou ophouden.

In die situatie bleek er sprake van 13 multiprobleemgezinnen. Daar is hulpverlening voor opgezet. De kinderen waren woedend, namen contact op met een landelijke tv-zender en spraken er schande van dat hun ouders werden bedreigd. Kort verhaal kort: de buurtterreur hield op.

En misschien moet de gemeente ook eens in de spiegel kijken. Al jaren worden kinderen in Kanaleneiland en Overvecht gediscrimineerd bij de toewijzing van stageplekken. De gemeenteraad heeft hier in 2021 zelfs onderzoek naar laten doen. Daarna was het doodstil. Ik bedoel maar.