Makelaarskantoor Molenbeek biedt op Kanaleneiland 112 Qatarflats te koop aan. Het leidt tot goede makelaarsomzet. De flats staan in twee gebouwen aan de Marshalllaan, dichtbij winkelcentrum Kanaleneiland. Inmiddels zijn er meer dan twintig verkocht.

Sinds enkele weken probeert Molenbeek ook huurders op de Marshalllaan over te halen hun woning te kopen. Woningen op de hogere verdiepingen gaan voor rond de 4 ton over de toonbank. En volgens Kai Passier van Molenbeek hebben huurders van de begane grond-flats een koopje als ze 450.000 euro neertellen. 

Half februari ontvingen huurders deze brief: ‘Wij informeren u graag dat de eigenaar, Apricot Real Estate 4 B.V., overweegt om uw woning eenmalig aan u, als huidige huurder te koop aan te bieden.

Heeft u interesse of wilt u meer informatie ontvangen? Neem dan gerust rechtstreeks contact op met de makelaar.’  

Het is het zoveelste hoofdstuk in het dramatische verhaal Qatarflats. Sociale huurflats werden door de gemeente Utrecht en de woningcorporaties Woonin en Portaal verpatst aan het internationale vastgoedkapitaal. Rond de 25  miljoen euro maatschappelijk kapitaal kwam in privé zakken terecht. Nu vindt een volgende ronde plaats. Op de krankzinnige markt kan door Wall Street nog meer ‘gecasht’ worden. In dit hoekje Kanaleneiland gaat nog eens 40 miljoen euro van ‘sociaal’ naar ‘privé’. 

De gemeente Utrecht -wethouder Wonen Dennis de Vries- wil niet ingrijpen. Chaos van leegstand, woekerhuren. antikraak-bewoning, hoge prijzen voor eigenaar-bewoners en onduidelijkheid over de VVE-reserves bepalen het beeld.

‘Ik hoopte stiekem op een veel lagere vraagprijs’

De huren van Qatarflats liepen afgelopen jaar tot 1900 euro op. In het gebied is de leegstand het laatste jaar groot. Een huurster die ik tref, betaalt voor een begane grond-flat 1300 euro. ‘Toen ik hier acht jaar geleden kwam wonen was de huur 850 euro.’ Het Utrechtse middenhuur-beleid blijkt niet te werken.

De huurster vervolgt: ‘Voor 450.000 Euro nu mijn eigen flat kopen? Dat is voor mij als alleenstaande onmogelijk.’

Molenbeek wil voor eigenaar Stadium Capital, dat zich achter Apricot Real Estate 4 B.V. verschuilt, het onderste uit de kan halen. Koopjes hoef je in deze hoek van Kanaleneiland niet te verwachten. Met vele expats die staan te dringen voor koopwoningen worden de prijzen verder opgedreven. De huurster, die anoniem wil blijven: ‘Ik hoopte stiekem op een veel lagere vraagprijs. Commercieel begrijp ik het misschien wel. Maar voor gewone Utrechtse starters zijn deze prijzen toch onbegrijpelijk.’

Van de ene belastingontwijker naar de andere

Molenbeek Makelaars werkt niet alleen voor Stadium Capital en Apricot Real Estate 4 B.V. Achter deze twee eigenaren verschuilt zich namelijk het hedgefonds TPG/Angelo Gordon. Dat nam voor een dumpprijsje begin vorig jaar de 112 flats aan de Marshalllaan over van de Canadese vastgoedbaas Capreit/ERES. Dat laatste bedrijf kreeg in 2023 nog 60 miljoen van de Nederlandse belastingbetaler, nadat het haar hele Nederlandse bezit in een boekhoudkundige truc afwaardeerde.
TPG/Angelo Gordon kent meer Nederlands gezelschap. Zo belegt pensioenfonds PFZW er pensioengeld van onze verpleegkundigen in.

Meer weten over hoe deze belastingontwijkende beleggers opereren? Zie onder andere dit verhaal, februari vorig jaar Utrechts huurwoningenschandaal: Canadese belegger krijgt van fiscus 60 miljoen – De Nuk

‘Happy buyers’ overboden 45.000 euro

Op de Marshalllaan tref ik ook dolblije mensen.

Ik ontmoet er het Ierse paar Sean (27) en Laura (26). De ‘expats’ komen net van de notaris. En zijn sinds een paar uur eigenaar van een woning op de eerste verdieping. In de lege Qatarflat staan ze gelukkig te zijn.

Ze noemen zichzelf ‘happy buyers’.

De vraagprijs van makelaar Molenbeek namens TPG/Stadium/Apricot was 350.000 euro. Er meldden zich tien geïnteresseerden. Sean en Laura zijn voor 395.000 euro eigenaar geworden.

Ze woonden de laatste twee jaar voor 1950 euro in een huurflat aan de Aziëlaan. Deze dure koopflat is toch goedkoper dan huren. Sean: ‘Het mooie is dat onze ouders uit Ierland nu makkelijker kunnen blijven logeren, we hebben twee slaapkamers.’

Hoe denken jullie over de prijs die jullie betaalden?

Sean: ‘We hebben allebei goede banen. Laura in Utrecht, ik in Dordrecht. Dit is een huizencrisis, we weten het. Niet anders dan in Ierland. Je kunt zeggen: we gingen van de Ierse huizencrisis naar de Nederlandse huizencrisis.’

Van 230.000 euro naar 395.000 euro in één jaar

TPG/Stadium/Apricot kocht de flat van Sean en Laura -met duizenden andere Nederlandse Capreit-flats- vorig jaar februari voor zo’n 230.000 euro per stuk van het Canadese Capreit/ERES. Door het uitponden maakt het verkopende trio 70 procent jaarrendement. In gewone mensentaal: winst.

Hebben huurders belangstelling in kopen? We vragen het makelaar Kai Passier van Molenbeek. En willen nog wat weten.

-Zijn veel huurders op jullie koopvoorstel ingegaan?
-Wij hoorden van bewoners dat jullie 450.000 euro voor een benedenflat willen hebben. Klopt dit?

-Deze 112 flats zitten in twee Verenigingen van Eigenaren. Hoeveel zit er in de VVE-kas?

-Heeft Molenbeek Makelaars overwogen deze klus niet te doen, omdat de verkopers TPG/Stadium/Apricot fiscale constructies via Luxemburg en Delaware toepassen? Doel van die constructie: belastingontwijking? 

Makelaar Passier wil dat zijn leidinggevende onze vragen beantwoordt. Directeur Marius Don van Molenbeek Makelaars reageert daarop telefonisch. ‘Onze opdrachtgever wil niet dat wij reageren. Bovendien zijn deze vragen niet relevant voor anderen, dan de direct betrokken verkopers en kopers.’ 

Het gaar hier om voormalige sociale huurflats waarover in de stad onrust was.

‘Op geen enkele vraag zullen wij in gaan.’