Locatie: Pieterskerkhof
Een van de rustigste plekken in de binnenstad, nog geen 400 meter van feestgedruis op het Domplein of de Nobelstraat, is deze hele mooie serene plek. Wel een beetje gekke straatnaam, dat je daar op een kerkhof bevindt. Weliswaar voor het laatst zo gebruikt ergens in de Middeleeuwen, maar toch. Zouden ze daar dan ook de graven hebben geruimd, zoals nu gebruikelijk is na een jaar of 10? Of werd er gewoon overheen gebouwd? In de kerk waarschijnlijk de ‘rijke stinkerds’, waar je als kerkganger overheen mag lopen. Wat ik dan weer een ontzettend leuke uitdrukking vind, want het verhaal gaat dat de rijke mensen in de kerk, dichtbij het altaar, werden begraven. De lijkenlucht zou zo stinken, dat daar de uitdrukking vandaan zou komen. Uitdrukkingen en gezegdes; ik ben er dol op!
Het verhaal dat de rijke mensen in de kerk, dichtbij het altaar, werden begraven is volgens mij niet waar. Zeker niet in de Pieterskerk. Dat was tot de reformatie een katholieke priesterkerk waar de normale Utrechters alleen op hoogtijddagen vanuit het voorportaal de pracht en praal mochten bewonderen terwijl de priesters de dienst deden. Van de gemeentekerken (zoals de Klaas, Buur- of Jacobikerk) zijn plattegronden van de graven bekend. Ook daar is geen epicentrum van graven rondom een altaar, of later een preekstoel, te zien. Waar de term vandaan komt, is denk ik omdat de rijke overledene in zijn kissie lang zichtbaar en boven de grond in de katholieke kerken stond. De persoon moest tenslotte vaak en veel worden herdacht zodat de tijd in het vagevuur korter werd. De dood was een verdienmodel van de katholieke kerk.