Over de knie bij Dilan

Dilan Yesilgoz Beeld: ©RVD – Valerie Kuypers en Martijn Beekman

Met de auto door rood (onopzettelijk; bij een lage stand van de zon, op een doodstille weg bij Almere).  

Bon: 289 euro.  

Jezus.  

Nou ja… dan maar Karel V (1 ster) in plaats van De Librije (3 sterren) in Zwolle. In één keer verdien ik het dan zo ongeveer terug.  

Maar als ik een gewone gepensioneerde was, met net iets meer dan modaal. En dat m’n cv-ketel het had begeven en dat er ook nog een forse rekening van de garage ligt. Dan is die bijna driehonderd euro, dat is een derde van m’n AOW, een behoorlijke ramp. 

Gelukkig is er iemand die meeleeft. 

Dat ben jij Dilan. 

‘Ik sta aan jouw kant’, herhaalde je steeds in oktober. Aan de kant van ‘iedereen   

die keihard werkt en aan het einde van de maand toch weer tussen potjes moeten schuiven om de rekeningen te kunnen betalen’. 

De gewone gepensioneerde met de kapotte cv-ketel werkte 44 jaar, en daarvan de eerste tien jaar zelfs keihard. Je hebt het ongetwijfeld ook tegen hem.  

Je doet van alles tegelijk. Behalve partijleider en fractievoorzitter (dus ook Kamerlid) ben je ook demissionair minister van justitie, en in die hoedanigheid liet je de bon van 289 euro uitschrijven. Want praatjes vullen geen gaatjes.  

De hoogste verkeersboetes van Europa, en misschien wel van de wereld. Opbrengst in 2022: 543 miljoen, tien procent meer dan het jaar daarvoor.  

Jekyll en Hyde: in verkiezingstijd zacht als een pakje boter op het strand van Aruba, spijkerhard als minister.  

Verkeersboetes zijn bedoeld om de weggebruiker aan te zetten tot beter gedrag, maar dienen tegenwoordig vooral om de staatskas te spekken. En daarbij gaan veelverdieners over dezelfde knie als bijstandstrekkers.  

De overheid als geldwolf, technocratisch, zonder enige empathie. Net zoals bij het toeslagenschandaal, net zoals bij de Groningse gaswinning. Het geld wordt daarna  zonder enige zelfreflectie weer rondgestrooid: twintig miljard voor dit, veertig miljard voor dat, in sommige gevallen zelfs zonder toestemming van de Kamer.  

Het is moet een eitje zijn om die verkeersboetes proportioneel te maken: de rijken meer laten betalen dan de armen. Spotify vertelt mij ongevraagd welke liedjes ik dit jaar ‘draaide’, in welke genres, hoeveel tijd dat in beslag nam, enz. Als zo’n streamingdienst dat kan, dan moet de overheid toch probleemloos de hoogte van een verkeersovertreding kunnen relateren aan iemands inkomen.  

Dilan, als iemand dat kan regelen dan ben jij het wel. Niemand draait aan zoveel knoppen. Maar ik ben bang dat je het niet doet. 

Groeten van Dick 

Dick Franssen

Dick Fransen was jarenlang gerenommeerd verslaggever bij het Utrechts Nieuwsblad. De afgelopen achttien jaar was hij als hoofdredacteur de drijvende kracht achter de Binnenstadskrant. Begin 2020 nam hij afscheid van deze krant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *