Uitzending gemist

Herrie in de Slachtstraat: voelen jongeren zich écht vertegenwoordigd in de lokale politiek?

  • Door Redactie
  • |
  • 23 februari 2026
  • |
  • 12 reacties

Op 18 maart gaan Utrechters naar de stembus. In de video podcast Herrie in de Slachtstraat vroegen we ons zaterdag af of jongeren nog wel geïnteresseerd zijn in de lokale politiek. Voelen zij zich vertegenwoordigd in de raad? Waar schuurt het tussen idealen en praktijk en wie krijgt er echt een stem aan tafel? Is de gemeenteraad de plek om veranderingen voor elkaar te krijgen of is actie op straat een beter middel?

Aan tafel: Doenja van der Veen (bond precaire woonvormen) Ruben Snijder (Student en Starter), Elise de Leede (kandidaat voor Link) en Jantine Zwinkels (jarenlang raadslid van het CDA en nu Tweede Kamerlid voor deze partij. Het gesprek werdt geleid door Thysa Smet, onze nieuwe presentator.

Thysa, onze nieuwe Herriemaker

Kijk hier de uitzending terug.

Of beluister het terug als podcast:

Hieronder een samenvatting van onze vorige uitzending.

Auteur Redactie
Auteur

Redactie

Laat uw reactie achter

Reactie

12 reacties

  • Charles schreef:

    Het zelfde kan je je afvragen over de ouderen die destijds de samenleving opgebouwd hebben………

  • J. Kaptein schreef:

    Ik zeg: de straat op. Het grootste deel van de gemeenteraad is vervreemd van de Utrechtse burger. Inspraak is een wassen neus. En de partij die zegt jongeren te vertegenwoordigen schopt nog geen deuk in een pakje boter.

  • Clemens schreef:

    Tip: de raadsvergaderingen zijn live te volgen, Moet je eens doen en het is duidelijk waarom niet alleen jongeren maar Utrechters in het algemeen geen vertrouwen hebben in de politiek. Weinig kennis van zaken, geen passie, belangrijke onderwerpen zijn hamerstukken.

    En daarnaast, zoals hierboven gemeld, zijn de inspraakprocedures die de gemeente organiseert, allemaal voorgekookt. De burgers mogen praten, maar er wordt niet geluisterd. Voorbeeld; de herinrichting van de Maliebaan. Een overgrote meerderheid was tegen en de argumenten die tijdens de inspraakavonden werden ingebracht, werden van tafel geveegd. Schaamteloos!

  • Inez schreef:

    Jantine Zwinkels was het beste voorbeeld van een raadslid die participatie een warm hart toe droeg en echt het gesprek met bewoners aanging.

    Het grote probleem daar zit bij de ambtenaren die Samen stad maken niet begrijpen en vaak moeite hebben om het gesprek met de inwoners aan te gaan.

    Zie ook deze docu met naast de ambtenaren GL lijsttrekker Linda Voortman in de hoofdrol https://www.rtvutrecht.nl/tv/aflevering/docu/RTVU_3800374_20241214200000

  • Sjeu schreef:

    Waarom stemmen we niet op werkbare ideeën in plaats van op politieke partijen?

    want een goed idee is een goed idee, een breed gedragen belang is een breed gedragen belang. Los van wat links/midden/rechts is. Voor mij is een partij een overtollig iets, het kan je lokken met een idee en het vervolgens niet gaan uitvoeren. Of internationale lobbyclub-plannen doorvoeren die incongruent zijn met hun oorspronkelijke gedachtegoed.

    Participatie
    Er moet mi. juist gekeken worden wat nodig is in praktische zin, om deze huidige maatschappij weer lekker leefbaar te maken en hoe we dat stabiel in stand kunnen houden. Wanneer meerdere mensen hart hebben voor iets, vertegenwoordigt dat iets. Daarom zou ik naar een systeem willen, waar goede ideeën – Door Wie Dan Ook Aangedragen – serieus opgepakt worden en vervolgens vrij van corruptie en belangenverstrengeling, goed en degelijk kunnen worden uitgevoerd.

    Het probleem wat je nu hebt is dat één partij een fantastisch idee kan hebben wat geen andere partij heeft. Maar voor de rest vindt je die partij helemaal niets. Je stemt er dus niet op maar dan wordt het idee ook niet uitgevoerd. Een dilemma dus. Het stemmen op werkbare ideeën ipv. partijen, zorgt er mi. voor dat mensen niet meer strategisch hoeven te stemmen. Het geeft een beter beeld van wat burgers echt willen.

    De maatschappij verloederd met name omdat mensen denken toch geen invloed en perspectief te hebben en dan raken ze teleurgesteld, onverschillig of verbitterd. De beste en mooiste ideeën komen vanuit het hart. Wanneer je op je tenen moet gaan staan en je armen hoog moet strekken om je hart op een plankje te leggen je niet zeker weet of het er veilig ligt.. Laat je jouw hart daar liever niet liggen.

    Op het moment dat mensen ervaren dat hun ideeën gewaardeerd en waardevol zijn, stimuleer je ze om meer betrokken te raken. Nodig mensen uit; denk maar mee, is er geen betere oplossing? Is er een gemakkelijkere manier voor iets? Dit geldt voor elk niveau. Door ideeën uit te wisselen, af te wegen en kritisch uit te testen, kom je samen op een hoger plan. Wanneer een groep opmerkt “dit zijn we zat, er is behoefte aan iets nieuws” en er is een gelegenheid waarbij dit vrij besproken kan worden en waarbij iedereen mee kan denken en doen, geef je mensen die eerder onverschillig waren, iets van hoop terug. Mits je de ingebrachte ideeën ook daadwerkelijk verwerkt!

    Door een eenvoudige gelegenheid te creëren en de drempel van betrokkenheid te verlagen, wordt het eenvoudiger om problemen vanaf de wortel aan te pakken en overstijg je die gekke gespletenheid van nu. Die vind ik serieus vaak in de weg staan. Minder poppenkast, meer praktijkgericht. De onnodige en kunstmatig ingebrachte graaiers bovenaan de loonlijst wegbezuinigen en de mensen uit alle lagen van de samenleving aanspreken op hun kennis en ervaring. Zij weten het beste wat nodig en nuttig is qua werkbaarheid in hun praktische leefwereld. Hier wordt te vaak aan voorbij gegaan.

    Pragmatisch
    Pragmatisme moet leidend zijn in het maken van keuzes. Stemmen op een idee houdt in dat je ‘ ad-hoc’ democratisch kan bepalen wat er gedaan moet worden bij een bepaald probleem of bij een keuze die gemaakt moet worden. Democratie en een meerderheid van 51/49 blijft rottig voor 49% en dan wringt het toch. Ideologie is prima maar je moet wel elke situatie/ elk probleem op zich bekijken en beoordelen. Dus zorgvuldigheid en nuance is geboden. En ook het inbouwen van speelruimte ivm. voortschrijdend inzicht. Niet stug doorgaan met iets om maar geen fout te willen toegeven. Zoiets is een dubbel en duur verlies.

    Dus vanaf de start voldoende aandacht voor wat de gevolgen op langere termijn kunnen betekenen.
    En ook mee laten wegen dat pragmatische keuzes soms afhankelijk zijn van mogelijkheden om de beoogde verandering van alle mogelijke perspectieven te kunnen wegen (dit kan vaak niet). Verder rekening houdend met de tijdgeest en met wat media ons gekleurd of (on)volledig voorschotelt. Onderzoek; Wat werkt wel? Dus ook voorbij herhaalde paradigma’s en beleefdheden durven kijken.

    Protest
    Bij iedere verandering, zijn mensen tot op bepaalde hoogte de dupe. Wie kan realistisch afwegen of de last die die mensen ondervinden (of denken te gaan ondervinden) opweegt tegen het belang voor een andere groep?

    Suggestie; protest zwaar laten wegen en alternatieven voor een win-win-win onderzoeken. Na de uiteindelijke beslissing een commissie vormen die er op toeziet dat uitvoerders trouw blijven aan de ideeën, om voortgang te bewaken, als opvolging en navolging en om, wanneer het ondanks alle inzet niet lukt, het weer terug te leiden tot de kern en de betrokkenen informeren en betrekken bij het herformuleren van een herstelplan. Tot de dingen soepel lopen, is het een levend dossier.

    Diplomatieke prominenten zijn onmisbaar in een volwassen maatschappij, maar we zitten nu muurvast. Wetten en regels zijn heel nuttig. Wanneer een vastgeroest gemeentebestuur, op grote en ook kleine onderwerpen, de ervaringsdeskundigheid van burgers zwaarder laat wegen dan internationale lobby politiek, kunnen er beter doordachte en meer afgestemde oplossingen komen.

    Pleidooi
    Geef een wijkraad inbreng en medezeggenschap of introduceer een systeem waarbij ervaringsdeskundigen en inwoners op basis van (beroeps)kennis opgeroepen kunnen worden om mee te denken over een (plaatselijk) politiek vraagstuk, of stel zorgvuldig een diverse groep gemotiveerde mensen samen die vanuit verschillende standpunten en perspectieven, mogelijke oplossingen willen aandragen. Laat hen met een gedegen plan komen, wat inzichtelijk en nareken-baar is, Je wil daadkrachtige en effectieve oplossingen, passend bij de (plaatselijke) situatie en aansluitend op de daar aanwezige behoefte..

    Voor kwesties die van invloed zijn op de leefomgeving van inwoners, kun je hen prima zelf laten meedenken. Dit zijn namelijk de voornaamste belanghebbenden en het is alleen maar bevorderlijk om tot passende oplossingen te komen. Stimuleer daarom het inbrengen van nieuwe ideeën en inventariseer ze op een publieke site waarbij bezoekers van de site erop kunnen reageren met aanvullingen of opmerkingen en de mogelijkheid om voor of tegen te stemmen. Zo kun je op transparante wijze, inzichtelijk maken wat er leeft en er desgewenst gevolg aan geven.

    Pruts preventie
    Het alternatief is om te blijven werken met veel te dure adviesbureaus. Deze zijn duur, opportunistisch, tijdrovend en corruptie gevoelig (want nulkommanul controle op hun werk en open voor de hoogste bieder met een voorkeur in uitkomst). Wanneer zij adviezen voorkauwen aan de raadslieden, is discutabel welke belangen worden gediend. Om het risico op uitkomst-opportunisme te verminderen zouden deze dure los door de gemeente aangestelde “experts” op integriteit en minimaal ingezet moeten worden.

    Wat betreft schijnparticipatie wil ik wijzen op de risico’s van de Delphi methode. Het wordt omschreven als consent methode en wordt breed politiek ingezet onder het mom van burgerparticipatie en medezeggenschap. Het is echter ook een methode die eenvoudig gemanipuleerd kan worden om bepaalde ongeliefd beleid er toch doorheen te drukken terwijl burgers de illusie hebben, dat zij inspraak hebben gekregen.

    Halverwege dit artikel – https://substack.com/home/post/p-172987864 staat beschreven op welke manieren deze techniek kan worden misbruikt/ gemanipuleerd om via een soort theater, kunstmatig consent op te wekken.

  • Wil schreef:

    Wat knap dat Clemens weet een meerderheid van de burgers tegen de herinrichting van de maliebaan is.
    Tegenstanders roepen dat al snel.
    Ik kan me echter niet heugen dat daar een referendum oid over is geweest.

  • Jesper schreef:

    Laten we hopen dat Link en Student en Starter niet terugkeren in de raad. De problemen in Utrecht zijn te groot om ze over te laten aan deze wezenloze babbelaars.

  • H. Veldkamp schreef:

    Vrouw loopt over de lapjesmarkt en wordt kandidaat raadslid. Waarom ook niet?

  • Sven schreef:

    Kandidaat raadslid van Link kwam erachter dat je via mail met de gemeenteraad kan communiceren. Wat een inzicht.

  • Wil schreef:

    @peter: ja dus?
    Een petitie is toch geen referendum?
    Hoeveel stemmen zou een referendum voor de herinrichting hebben opgeleverd? Heel veel volgens mij.

  • Margriet schreef:

    Is dat op basis je onderbuikgevoel Wil?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *