Het oog van Hermanus

Bijzondere Utrechters door Rotterdamse ogen: Tineke Schouten

Bekend, niet bekend. Het maakt me niet uit. Hebben ze een sprekende, markante kop? Dat is essentieel. Ik neem u graag mee naar een serie koppen die mij opgevallen zijn in de afgelopen veertien jaar dat ik in Utrecht woon en werk. 

Ik wilde een comédienne bij deze serie en er zijn er twee hier in Utrecht. Lastige keuze? Welnee. De ene is m.i. ietwat salon-socialistisch. Deze heeft dat niet. Ze zegt met haar typetjes af en toe meer dan die ene met haar prachtige volzinnen. Tineke is er voor iedereen. Ze was mijn allereerste contact met Utrecht toen ik opgroeide in Rotterdam. Het woord ‘Arebei’ ben ik nooit meer vergeten. Jammer dat ik het steeds minder hoor.    

Hoe? Caran d’Ache wit potlood op zwart papier… 14 x 20cm. Tot een goed einde gebracht met een glas Carmenère. C’est tout.

Hermanus, 19 februari 2021.

Utrecht.

Hermanus

“Hermanus. De naam waarmee ik sinds 1996 mijn tekeningen en schilderijen signeer. Een eerbetoon aan mijn vader Herman(us) Schuurmans die in 1995 ongeneeslijk werd verklaard en in 1999 aan kanker overleed. Sindsdien heb ik het er ingehouden. Deze paragrafische schizofrenie veroorzaakt wel eens verwarring omdat mijn roepnaam Michael is maar de meeste mensen om me heen, weten inmiddels niet beter.
Inmiddels is dit een tweede serie Bijzondere Utrechters na 21 portretten op zwart papier. Dat werd ik zat en besloot een andere stijl te gaan gebruiken… sepia op zandkleurig papier. Zelfde formaat, totaal andere sfeer.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *