Tien jaar samen: Oog voor Utrecht brengt ouderen uit de wijk bij elkaar

Een slinger hier, een knutselwerk daar: Utrechtse ouderen zijn volop in de weer voor een bijzondere mijlpaal. In 2026 viert Oog voor Utrecht haar tienjarig jubileum. Met de inzet van inmiddels 220 vrijwilligers zet de organisatie zich in tegen eenzaamheid onder ouderen in Utrecht. Wat tien jaar geleden begon als een klein initiatief om ouderen met elkaar te verbinden, is uitgegroeid tot een organisatie die zich wekelijks inzet voor ontmoeting en contact. “Als mensen bij ons binnenstappen, blijven ze vaak tot het einde. Daar ben ik het meest trots op,” aldus oprichtster Noortje Rozema. 

Midden in het Julianapark druppelen de eerste ouderen binnen bij het Antje Drijver Paviljoen, waar een cursus blauwdrukken op het programma staat. Op een bankje zitten de vriendinnen Tini en Agaath naast elkaar, met een warme kop koffie in de hand. Tien jaar geleden zetten ze hier voor het eerst een voet over de drempel en inmiddels zijn ze vaste gezichten bij Oog voor Utrecht. “Via één van de activiteiten leerden we elkaar kennen. We werden al snel vriendinnen en zijn eigenlijk vanaf de eerste dag hier niet meer weggegaan.” Volgens oprichtster Noortje is dat precies wat er dit jaar gevierd mag worden. “Het hele jaar door zijn er activiteiten in het teken van ons jubileum, met als kers op de taart het Knipoogfestival.” In oktober vult het ZIMIHC Zuilen zich met muziek, dans en workshops. Vooral wordt er die dag gevierd dat Oog voor Utrecht al tien jaar mensen bij elkaar brengt. “Wij zijn er sowieso bij!” vertelt Agaath.

Meer dan een kop koffie

Tien jaar geleden richtte Noortje Rozema Oog voor Utrecht op. Tijdens haar werk in de thuiszorg zag ze steeds dezelfde behoefte terugkomen: contact en verbinding. “Je netwerk wordt kleiner naarmate je ouder wordt. Kleinkinderen worden zelfstandig en mensen om je heen kunnen wegvallen. Dan is het fijn als er plekken zijn waar je anderen kunt ontmoeten, samen kunt zijn en leuke activiteiten kunt doen.” Dat die behoefte er is, blijkt ook uit cijfers van de Volksgezondheidsmonitor Utrecht: 12 procent van de Utrechtse 65-plussers voelt zich ernstig eenzaam en 38 procent matig eenzaam. Ook Tini en Agaath merken hoeveel het contact met anderen kan betekenen. “Mensen zitten toch veel alleen thuis. Hier heb je sociaal contact, we doen leuke dingen, kletsen en lachen met elkaar. We komen inmiddels regelmatig bij elkaar over de vloer en soms blijf ik zelfs eten,” aldus Tini.

Tien jaar vol groei

Wat begon als een kleine bijeenkomst met tien mensen is uitgegroeid tot een organisatie met 220 vrijwilligers en 280 bezoekers. “We zijn snel gegroeid omdat we echt verbonden zijn met de wijk. Oog voor Utrecht werd al snel een begrip. We kennen de bewoners echt en niet alleen de ouderen.” Ook de vriendinnen zagen Oog voor Utrecht in tien jaar tijd flink veranderen. “Het begon heel klein met weinig vrijwilligers. Inmiddels zijn er vier locaties en komen er steeds nieuwe mensen bij. Tegelijkertijd zijn er ook mensen die we missen, omdat ze zijn overleden. Dat blijft verdrietig.” Maar niet alleen Oog voor Utrecht veranderde de afgelopen tien jaar, ook de maatschappij is in beweging, merkt Noortje. “Er is minder taboe op eenzaamheid en wordt er makkelijker over gesproken. Daarentegen staat de zorg steeds meer onder druk, waardoor eigen regie en het sociale netwerk van mensen belangrijker wordt.”

Oog voor elkaar

Als het aan de oprichtster ligt hoeft de toekomst van Oog voor Utrecht niet per se te draaien om grote uitbreidingen. Ze hoopt vooral dat steeds meer mensen naar elkaar omkijken en het vanzelfsprekend vinden om iets voor een ander te doen. Die verbondenheid is precies wat Noortje bij Oog voor Utrecht hoopt te behouden en dat gevoel leeft ook sterk bij de mensen die er wekelijks komen. “Als mensen bij ons binnenstappen, blijven ze vaak tot het einde. Daar ben ik het meest trots op,” aldus Noortje.  Voor Tini en Agaath is dat herkenbaar. Zij hopen nog lang bij Oog voor Utrecht te blijven komen. “Ik word meteen vrolijk als ik hier ben. Het is echt iets waar ik iedere week naar uitkijk. Ik hoop dat ik dit nog heel lang kan blijven doen.”

Cursus blauwdrukken