Top 10 fictie:
- Hof van versplinterde harmonieën (ACOTAR deel 6) / Sarah J. Maas
- Threshing day – de verkoring / Rebecca Yarros
- De eeuwigheid in een kort moment / Elif Shafak
- Theo in golden / Allen Levi
- De correspondente / Virginia Evans
- Als zee uit hond / Lucas Rijneveld
- Boter / Asako Yuziki
- Johnnie Walker / Connie Palmen
- Brooklyn / Bert Wagendorp
- Moderne gekte / Nina Polak

Top 10 non-fictie:
- Murdoku / Manuel Garand
- Veggilaine voor ieder seizoen / Ghislaine Voogd
- Madeleine / Ronald Giphart – Rik de Jonge – Martijn Broekhuijse
- Taal is zeg maar echt mijn ding / Paulien Cornelisse
- Even simpel / Yotam Ottolenghi
- De ongelooflijke geschiedenis / Beatrice de Graaf, Stefan Paas en David Boogerd
- Het cozy puzzelboek voor knusse herfstdagen / Bente van de Wouw
- Samir / Aimée de Jongh
- Dubbelleven / Maite Karssenberg
- Dag na de bevrijding / Paul Scheffer

BROESE TIP
Mijn jaar in Parijs met Gertrude Stein van Deborah Levy
Al een aantal jaar geniet ik ontzettend van de boeken van Deborah Levy. Toen haar nieuwste boek, Mijn jaar in Parijs met Gertrude Stein, verscheen, moest ik het dan ook zo snel mogelijk lezen. Hoewel er een duidelijke rode draad door Levy’s werk loopt, weet ze me toch steeds opnieuw te verrassen. De observerende verteller, essayistische stijl en intellectuele nieuwsgierigheid missen nooit, maar toch is Levy nooit voorspelbaar.
In dit boek verweeft Levy haar eigen gedachten en ervaring met het leven en werk van Gertrude Stein, de Amerikaanse schrijfster en verzamelaar van avant-gardistische kunst. Stein bracht een groot deel van haar leven door in Parijs, waar ze deel uitmaakte van de artistieke avant-garde. Ook de ik-verteller van Levy’s boek, die onmiskenbaar veel op Levy zelf lijkt, brengt een jaar door in de Franse hoofdstad. In het gezelschap van haar twee nieuwe, excentrieke vriendinnen Eva en Fanny stort ze zich op het schrijven van een essay over Gertrude Stein. Het resultaat is geen biografie, verre van zelfs, maar eerder een verkenning van wat het betekent om als vrouw een eigen intellectueel en artistiek leven op te bouwen.
Levy’s manier van schrijven doet me denken aan Rachel Cusks Outline-trilogie, waar ik ook groot fan van ben. Net als bij Cusk blijft de ik-persoon opvallend ongrijpbaar. Je komt eigenlijk weinig over haar te weten, je wordt vooral uitgenodigd om haar gedachten te volgen en zelf verbanden te leggen. En dat is denk ik wat mij zo interesseert in Levy: ze geeft je niet alle antwoorden, maar zet je juist aan het denken over vragen die je jezelf anders misschien nooit zou stellen.
Hoewel Mijn jaar in Parijs met Gertrude Stein misschien wel mijn minst favoriete boek van Levy is, blijft ze toch bewijzen waarom ik zo graag naar haar werk terugkeer. Het gaat bij haar boeken niet zo zeer om de bestemming, maar om de weg ernaartoe. (Sam Meijerink)

Laat uw reactie achter
Reactie