Allemaal negentig

Volgens Jan Paternotte moeten we allemaal 90 worden

Toen ik Jan Paternotte bij WNL op Zondag hoorde praten over het plan van D66 om iedereen tenminste negentig jaar te laten worden moest ik denken aan ons avontuur met 030.

We besloten toen – ik denk dat het jaren negentig was – een maandblad te maken over de Utrechtse cultuur. Olivetti leverde de computers, Boekhoven Bosch was de drukker, Zeezicht in de Nobelstraat (nu Florin) gaf ons gratis de bovenverdieping als redactielokaal. Daar maakten we de maandagenda, een heidens werk.

De bedenker van 030 was Maarten Legene, iemand uit het uitgeversvak. Het liefst had hij gewerkt met kopstukken uit de landelijke pers, zoals Jan Blokker en Henk Hofland. Maar omdat die niet thuis gaven moest hij het doen met Utrechtse journalisten. Niettemin werd het een mooie glossy, fraai vormgegeven, met goede verhalen en prachtige foto’s. 

Geld was er niet, abonnees evenmin. We moesten het blad op straat uitventen.

Olivetti en Boekhoven Bosch schoten alles voor, in de door Legene opgewekte  verwachting dat we na korte tijd het break even point zouden bereiken, om vervolgens zwarte cijfers te schrijven. 

Na drie nummers was daarvan nog geen sprake. De onverkochte bladen hoopten zich op in mijn kelder. En wat in de lucht hing gebeurde: de stekker ging er uit.

In de pensioenwereld heb je ook zoiets als een break even point, zeg maar een omslagpunt. Verzekeringswiskundigen berekenen wanneer dat punt komt, vanaf welk moment er meer wordt uitbetaald dan is ingelegd. Volgens een vriend bereik je dat punt bij het ABP rond je 82ste. Word je ouder, dan legt het ABP op je toe. Dat geeft niks, want er zijn ook een heleboel mensen die de 82 niet halen. In het mooiste geval: een vrijgezel met een dikke baan die veertig jaar premie betaalt en op zijn 67ste overlijdt.

In  Paternottes toekomstbeeld komt het omslagpunt een heel stuk later dan op het ogenblik. Het betekent dat de pensioenpremies mee omhoog gaan, zeker wel met een derde, dat is honderden euro’s per maand. 

Dat is toch wel een dingetje, maar daarover hoorde ik hem niet.

Auteur Dick Franssen
Auteur

Dick Franssen

Dick Fransen was jarenlang gerenommeerd verslaggever bij het Utrechts Nieuwsblad. De afgelopen achttien jaar was hij als hoofdredacteur de drijvende kracht achter de Binnenstadskrant. Begin 2020 nam hij afscheid van deze krant.

Laat uw reactie achter

Reactie

5 reacties

  • Bernard Tomlow schreef:

    Paternotte had de verkiezingen in Pommerden nog niet verwerkt. Spannende tijden.! En Dick ,eerste uitgave 1 april 1984.We hadden de naam alvast geregisteeerd : maandblad Nul-30.Zo overtuigd waren we van het succes. Ook spannende tijden!

  • Mart schreef:

    Pommerden en Paternotte. Ik zie de relatie niet. Help me even @tomlow

  • WV schreef:

    Wat een warrig betoog van de heer Franssen. De relevantie van zijn verhaaltje over dat mislukte blaadje ontgaat me volkomen.

    En vervolgens: moeten we de levensverwachting dan maar niet laten stijgen, zodat de pensioenpremie niet stijgt? Zucht, wat een kletsverhaal.

  • Johan schreef:

    Inderdaad, een column met het lichtgewicht van een pluisje.

  • Bernard Tomlow schreef:

    @Mart,Paternotte bereikt zijn gewenste 90 jaar met allerlei gezondheidsmaatregelen,maar wat betekent dat? Specifieker; hoe betaal je dat? In Frankrijk gaat inmidddels  14 % van het bbp naar pensioenen . Resultaat;  120% van bbp.Merz ( Kanzler)zag de bui  al hangen. Pensioenen vreten economie op.Dus kwam hij in december 2025 met  een 33 punten hervorming ,Rentenreform,waaronder verhoging pensioenleeftijd.De AfD in Mecklenburg-Vorpommern heeft in haar verkiezingsprogramma vrolijk opgenomen ,dat de pensioenen weer DDR – proof ( pag.64) moeten worden.  Paternotte en AfD doen aan wensdenken. Kennelijk wordt daar nog steeds op ingezet. Ze hebben de CDU van Merz weggevaagd.Het probleem is dat het onderwijs zo belabberd presteert, dat rekenen niet meer kan en dus niet meer hoeft. Maar dat moet  wel. Pensioenen zijn niet berekend op 90 jarigen,( Paternotte en AfD vertellen niet hoe ze dat financieren)terwijl we steeds minder kinderen krijgen.De AOW moet  betaald worden uit premies werkenden,maar dat lukt nu al niet meer .Gevolg ;de staat moet al meer dan de helft uit algemene middelen bijpassen. Dat gaat bijvoorbeeld ten koste van kinderopvang, huisvesting jongeren. Die vergrijzing leidt ,naast kosten,ook tot dramatiese chaos in de ouderenzorg. Mijn punt is, dat we moeten ophouden met wensdenken,want anders doen de jongere generaties dat. Zij pikken niet dat een steeds grotere hap naar ouderen gaat. Wij worden steeds ouder,dus ook steeds meer gebreken , dus kosten. Over al die consequenties moeten we durven praten, anders gaat er een triage reactie  komen. Nee, geen heup, nee ,geen kankerbehandeling, nee,geen thuiszorg,dement, nee ,zoek het zelf maar uit. Praat met wijkagenten , zorgverpleegkundigen , chirurgen, huisartsen, loodgieters, notarissen, de caissière bij de supermarkt.Zij kunnen vanuit hun dagelijkse praktijk de groeiende chaos bevestigen.En praat met de ouderen zelf. Ik kan zo tientallen noemen,die maar ėėn wens hebben:ik wil de Drion-pil en bepaal zelf wel wanneer ik eruit stap.Ik wil dus dat de lens van de politiek op het vraagstuk vergrijzing wordt gericht en niet hap- snap, maar integraal  uitgangspunten formuleert(waaronder bijvoorbeeld voltooid leven).De aanpak van Rentenreform was een goed begin.Bij Paternotte en AfD moet ik teveel aan de slotscène van Thelma en Louise denken.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *